Powiadomienie o plikach cookie Strona korzysta z plików cookies i innych technologii automatycznego przechowywania danych do celów statystycznych, realizacji usług i reklamowych. Korzystając z naszych stron bez zmiany ustawień przeglądarki będą one zapisane w pamięci urządzenia, więcej informacji na temat zarządzania plikami cookies znajdziesz w Polityce prywatności.

Kontakt z redakcją: tel. 535 455 189 redakcja@tsk24.pl

Publicystyka społeczna

Napisz komentarz (15 Komentarzy)

Budżet obywatelski czy budżet radnych?

Wielu radnych swoją rolę i wartość widzi w skutecznych działaniach w swoim osiedlu, na swojej ulicy. Tu zrobić kawałek chodnika, tam zainstalować kosz na śmieci czy zasadzić drzewko. Działania proste, trafiające do mieszkańca i co najważniejsze – bezpieczne. Bo gdyby taki radny chciał publicznie pokazać jak widzi sieć placówek oświatowych, kwestie gospodarowania przestrzenią w jakimś rejonie miasta czy politykę obrotu nieruchomościami gminnymi już tak łatwo by nie było. Radni to czują i wybierają te mniejsze sprawy. Ostatnio dostali kolejne narzędzie, budżet obywatelski, który jak sama nazwa wskazuje jest nieco innym budżetem niż ten, który jest we władztwie radnych i powinien być tworzony z myślą o innych obywatelach niż obywatele radni. Ta, wydawać by się mogło, oczywista oczywistość nie jest jasna dla niektórych radnych i co najgorsze, gdy chce się im to pojaśnić, trzeba być przygotowanym na ostrą reakcję sprzeciwu a nawet napaść. Ostatnio miałem taką „przygodę poznawczą”, gdy pozwoliłem sobie na f wyrazić wątpliwość co do stylu pracy Bogusława Cioka i Adama Cioka. Ale do rzeczy...

Budżet obywatelski (uchwała Rady Miasta X/76/2015 z późn. zm.) jest inicjatywą obywatelską, którą należy rozumieć jako formę konsultacji społecznych w sprawie przeznaczenia części wydatków z budżetu miasta na wskazane przez mieszkańców projekty zadań do realizacji w kolejnym roku budżetowym. Prawo zgłaszania projektu ma każdy mieszkaniec naszego miasta, który ukończył 16 lat. Projekty, które uzyskały poparcie przynajmniej 50 mieszkańców (sformalizowana procedura) mogą zostać złożone w Urzędzie Miasta i poddane ocenie formalnej. Następny etap to ocena merytoryczna (przez „resortowe” komórki Urzędu) i przekazanie projektów do zespołu opiniującego, który przygotowuje ostateczną listę projektów pod głosowanie mieszkańców. Tu zwracam uwagę, że zespół opiniujący, oprócz sekretarza miasta, tworzą sami radni Rady Miasta – przewodniczący Rady Miasta, przewodniczący Komisji Budżetu... oraz przedstawiciele wszystkich klubów radnych. I wydawać by się mogło, że wszystko jasne.

Rola radnych w procedowaniu kończy się więc na opracowaniu listy a tymczasem w różnych miejscach słyszymy/ czytamy jak to radni pilotują niektóre projekty, dziękują za wsparcie po głosowaniu czy wręcz identyfikują się - „to sukces nie tylko mój ale wszystkich mieszkańców osiedla”. Dlaczego?

W budżecie miasta część „obywatelska” jest mniej niż znikoma – to około 0,25%. Czy nie można przeznaczyć jej na działania naprawdę obywatelskie bez przyzwolenia na zawłaszczanie tego maleńkiego poletka przez radnych? Bo zgodnie z duchem i literą prawa chodzi tu o wywołanie zainteresowania, organizowania i motywowania do działań zwykłych ludzi. Z pewnością ingerencja radnych nie będzie temu sprzyjać. Myślę, że już możemy mieć obawy, o czym świadczą liczby (podaję za K.W.):
rok 2016 – zgłoszono 38 projektów, po weryfikacjach głosowano nad 24
rok 2017 – zgłoszono 24 projekty, po weryfikacjach głosowano nad 15
rok 2018 – zgłoszono 20 projektów, po weryfikacjach głosowano nad 11
rok 2019 – zgłoszono 16 projektów, po weryfikacjach głosowano nad 13

Czy spadek ilości zgłaszanych projektów nie świadczy o zamieraniu idei, zanim się jeszcze na dobre urodziła? Czy spadek nie jest aby skutkiem działań radnych, promujących wybrane projekty, co może zniechęcać mieszkańców, którzy na taką promocję nie mogą liczyć? Są też inne pytania. Dobrze , że wkrótce nowi radni i nowa kadencja. Miejmy nadzieję , że właściwa refleksja przyjdzie....

Jan Janiec

Napisz komentarz (6 Komentarzy)
Napisz komentarz (18 Komentarzy)

Subiektywne kalendarium na Październik 2018

01.10.: Międzynarodowy Dzień Wegetarianizmu, Międzynarodowy Dzień Pracownika Ochrony Zdrowia, Międzynarodowy Dzień Osób Starszych, Światowy Dzień Ptaków, Międzynarodowy Dzień Muzyki, Międzynarodowy Dzień Walki z Wirusowym Zapaleniem Wątroby, Światowy Dzień Wegan, Światowy Dzień Habitatu.
1608 r. – Na pokładzie angielskiego statku Mary and Margaret przybyło do osady Jamestown w Wirginii pięciu pierwszych polskich imigrantów w Ameryce Północnej. Pierwsi osadnicy niemieccy przybyli do Ameryki dopiero 06.10.1683 r.
1808 r. – W Warszawie została założona Szkoła Prawa Księstwa Warszawskiego, w 1816 roku wcielona do Uniwersytetu Warszawskiego.
1908 r. – Rozpoczęto sprzedaż Forda T.
1951 r. – Inauguracja pierwszego roku akademickiego na Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie.
1958 r. – Utworzono Narodową Agencję Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej (NASA), która zastąpiła dotychczasowy Narodowy Komitet Doradczy ds. Astronautyki (NACA).
1962 r. – Została wystrzelona pierwsza sonda marsjańska – radziecki Mars 1.
 
02.10.: Międzynarodowy Dzień bez Przemocy, Światowy Dzień Zwierząt Hodowlanych (święta nietypowe: Dzień Anioła Stróża)
1413 r. – Zawarto unię horodelską potwierdzającą ścisły związek między Polską i Litwą.
1535 r. – Francuski odkrywca Jacques Cartier dotarł do indiańskiej wioski Hochelaga (obecnie Montreal).
1881 r. – W New Haven w amerykańskim stanie Connecticut założono Zakon Rycerzy Kolumba, największą na świecie katolicką organizację świecką o charakterze charytatywnym.
1928 r. – Josemaría Escrivá de Balaguer założył w Madrycie organizację Opus Dei.
 
03.10.: (święta nietypowe: Dzień bez Kamizelki Kuloodpornej)
1756 r. – Zmarła ostatnia osoba znająca język połabski, który był używany był na lewym brzegu Łaby w okolicach miast Wustrow, Lüchow i Dannenberg.
1883 r. – W Berlinie odbyła się premiera operetki Noc w Wenecji Johanna Straussa (syna).
1906 r. – SOS został przyjęty jako międzynarodowy sygnał ratunkowy.
1949 r. – Polskie Radio uruchomiło drugi program ogólnopolski.
1990 r. – Zjednoczenie Niemiec.
1997 r. – Wystartowała telewizja TVN.
 
04.10.: Światowy Dzień Zwierząt, Światowy Dzień Onkologii (święta nietypowe: Międzynarodowy Dzień Arki Noego )
1582 r. – Papież Grzegorz XIII wprowadził kalendarz gregoriański. W związku z tym we Francji, Hiszpanii, Italii, Portugalii i Rzeczypospolitej Obojga Narodów w roku 1582 po 4 października nastąpił 15 października. W niedługim czasie kalendarz gregoriański zaczął obowiązywać również w innych krajach związanych z Kościołem katolickim.
1795 r. – Prusacy zrabowali ze skarbca na Wawelu polskie insygnia koronacyjne.
1883 r. – W swój pierwszy kurs wyruszył pociąg Orient Express.
1900 r. – Otwarto Teatr Miejski we Lwowie.
1902 r. – W Toruniu powstała Spółdzielnia Mieszkaniowa „Kopernik”.
1928 r. – W Berlinie odbyła się premiera operetki Fryderyka z muzyką Franza Lehára.
1957 r. – ZSRR wystrzelił pierwszego sztucznego satelitę Ziemi – Sputnik 1.
1958 r. – Proklamowano V Republikę Francuską.
1990 r. – Ukazało się pierwsze wydanie tygodnika „NIE”.
 
05.10.: Światowy Dzień Nauczyciela, (święta nietypowe: Światowy Dzień Uśmiechu  Międzynarodowy Dzień Belfra-Tępiciela)
1356 r. – Król Kazimierz III Wielki powołał Sąd Wyższy Prawa Niemieckiego i Sąd Sześciu Miast, który był ostateczną instancję odwoławczą przy królu.
1762 r. – W Wiedniu odbyła się premiera opery Orfeusz i Eurydyka Christopha Willibalda Glucka.
1868 r. – Sejm Krajowy Galicji uchwalił we Lwowie akt prawny dotyczący ochrony świstaka i kozicy w Tatrach.
1889 r. – Niemiecki kartograf Hans Meyer i austriacki przewodnik Ludwig Purtscheller dokonali pierwszego wejścia na Kilimandżaro.
1938 r. – Z Eksperymentalnej Stacji Telewizyjnej w wieżowcu Prudential w Warszawie wyemitowano pierwszy w Polsce program telewizyjny, który był oglądany na 4 odbiornikach.
1962 r. - Premiera filmu sensacyjnego Doktor No w reżyserii Terence’a Younga, pierwszego z serii z agentem 007 Jamesem Bondem.
1983 r. – Lech Wałęsa został uhonorowany Pokojową Nagrodą Nobla.
 
06.10.: Światowy Dzień Mieszkalnictwa, (święta nietypowe: Dzień Taczki)
1600 r. – We Florencji odbyła się premiera opery Eurydyka z muzyką Jacopo Periego i librettem Ottavia Rinucciniego.
1674 r. – W Krakowie został wydany zbiór utworów Wespazjana Kochowskiego Niepróżnujące próżnowanie.
1889 r. - Thomas Alva Edison przeprowadził w swym laboratorium w West Orange w stanie New Jersey pierwszą projekcję filmu.
1889 r. - W Paryżu otwarto kabaret Moulin Rouge.
1904 r. – Powstała Politechnika Gdańska (jako Wyższa Szkoła Techniczna).
1924 r. – Rozpoczęła emisję pierwsza włoska rozgłośnia RaiRadio Uno.
1927 r. – W Nowym Jorku odbyła się premiera pierwszego filmu dźwiękowego Śpiewak jazzbandu w reżyserii Alana Croslanda.
1946 r. – Powstała Politechnika Krakowska im. Tadeusza Kościuszki.
 
07.10.:  (święta nietypowe: Dzień Polskiej Harcerki)
3761 r. p.n.e. – Postulowany początek rachuby kalendarza żydowskiego.
1879 r. – Uchwałą Rady Miasta zostało powołane Muzeum Narodowe w Krakowie.
1882 r. – Jan Matejko przekazał powstającemu muzeum na Wawelu swój nowy obraz Hołd pruski.
1900 r. – W Poznaniu otwarto Dom Brandtów, pierwszy w mieście nowoczesny dom towarowy.
1905 r. – W Krakowie zainaugurował działalność kabaret literacki Zielony Balonik.
1909 r. – W Wiedniu odbyła się premiera operetki Dziecko księcia z muzyką Franza Lehára.
1912 r. – W Warszawie otwarto Dom Sierot założony przez Janusza Korczaka.
1916 r. - Mecz Cumberland – Georgia Tech zakończył się  wynikiem 0:222, rekordowym w historii futbolu amerykańskiego.
1918 r. – Rada Regencyjna ogłosiła niepodległość Polski.
1952 r. – Girard Feissel otrzymał amerykański patent na kod kreskowy.
1959 r. – Radziecka sonda Łuna 3 wykonała pierwsze zdjęcia niewidocznej z Ziemi strony Księżyca.
1982 r. – Odbyła się broadwayowska premiera musicalu Koty z muzyką Andrew Lloyda Webbera.
1992 r. – Zmarł turecki rolnik Tevfik Esenç, ostatni znany użytkownik języka ubyskiego.
1999 r. – Sejm RP przyjął Ustawę o języku polskim.
 
08.10.:  ()
1600 r. – Przyjęto Statut Republiki San Marino.
1958 r. – W klinice Karolinska Sjukhuset w Sztokholmie wszczepiono pierwszy rozrusznik serca.
1979 r. – W Muzeum Narodowym w Krakowie otwarto wystawę Polaków Portret Własny.
 
 
09.10.:  Światowy Dzień Poczty i Znaczka Pocztowego (święta nietypowe: Międzynarodowy Dzień Pisania Listów)
1000 r. – Leif Eriksson dobił do brzegów Winlandii i jako pierwszy znany Europejczyk postawił stopę na ziemi północnoamerykańskiej.
1550 r. – Na wieży wrocławskiego ratusza umieszczono zegar z pozytywką.
1633 r. – Uruchomiono Fontannę Neptuna w Gdańsku.
1701 r. – Założono Uniwersytet Yale.
1874 r. – W szwajcarskim Bernie założono Powszechny Związek Pocztowy.
1939 r. - Ukazał się ostatni numer wydawanego nieprzerwanie przez 118 lat „Kurjera Warszawskiego”.
 
10.10.:  Dzień Kolejarza, Europejski Dzień Przeciw Karze Śmierci, Światowy Dzień Drzewa, Dzień Zdrowia Psychicznego, Międzynarodowy Dzień Ograniczania Klęsk Żywiołowych (święta nietypowe: Światowy Dzień Owsianki)
1776 r. – Maurycy Beniowski został obwołany przez tubylców królem Madagaskaru.
1794 r. – W Paryżu założono Conservatoire National des Arts et Métiers, najstarsze na świecie muzeum typu technicznego.
1845 r. – W Annapolis założono Akademię Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych.
1881 r. – Ukazała się ostatnia książka Karola Darwina pt. O tworzeniu się gleby w następstwie działania dżdżownic oraz obserwacje nad ich zachowaniem się.
1910 r. – Otwarto dzisiejszy Most Grunwaldzki we Wrocławiu.
1929 r. – W Berlinie odbyła się premiera operetki Kraina uśmiechu z muzyką Franza Lehára.
1956 r. - Rozpoczął się I Międzynarodowy Festiwal Muzyki Współczesnej Warszawska Jesień.
1968 r. – Telewizja Polska wyemitowała premierowy odcinek serialu Stawka większa niż życie.
2009 r. – Prezydent Lech Kaczyński ratyfikował w imieniu Polski Traktat lizboński.
 
11.10.:  Światowy Dzień Wzroku, Dzień Dziewczynek (święta nietypowe: Dzień Wychodzenia z Szafy)
1745 r. – Ewald Jürgen Georg von Kleist zaprezentował w Kamieniu Pomorskim działanie butelki lejdejskiej, jako jeden z jej dwóch niezależnych odkrywców (obok Holendra Pietera van Musschenbroeka).
1786 r. – W pałacu carskim w Gatczynie odbyła się premiera opery Sokoł Dmytra Bortnianskiego.
1830 r. – W Warszawie odbył się pożegnalny koncert Fryderyka Chopina, który w listopadzie opuścił Polskę na zawsze.
1913 r. – W Wiedniu odbyła się premiera operetki Idealna żona Ferenca Lehára.
1917 r. – Otwarto Bibliotekę Miejską w Łodzi.
1919 r. - Otwarto Uniwersytet Wileński.
1919 r. - Założono Polski Związek Lekkiej Atletyki, pierwsze polskie stowarzyszenie sportowe.
 
12.10.:  Międzynarodowy Dzień Reumatyzmu, Dzień Bezpiecznego Komputera; amerykański  Dzień Kolumba(święta nietypowe: Światowy Dzień Jaja)
1492 r. – Krzysztof Kolumb dopłynął do archipelagu Bahamów. Jest to oficjalna data odkrycia Ameryki.
1792 r. – W Nowym Jorku po raz pierwszy obchodzony był Dzień Kolumba (Columbus Day).
1844 r. – Wmurowano kamień węgielny pod budowę dworca Kraków Główny.
1887 r. – Założono japoński koncern Yamaha.
1901 r. – Theodore Roosevelt oficjalnie nadał nazwę Biały Dom rezydencji prezydenckiej w Waszyngtonie.
1909 r. – Zwodowano żaglowiec Dar Pomorza (jako statek szkolny niemieckiej marynarki handlowej Prinzess Eitel Friedrich).
1919 r. – Założono Polski Komitet Olimpijski.
1971 r. – Na Broadwayu odbyła się premiera rock opery Jesus Christ Superstar.
 
13.10.: Polska: Dzień Ratownictwa Medycznego, Dzień Dawcy Szpiku, (święta nietypowe: Dzień Pomyślności Szarych Myszek, Dzień Garnituru, Dzień Bez Bielizny)
1792 r. – Wmurowano kamień węgielny pod budowę Białego Domu w Waszyngtonie.
1836 r. – W Paryżu odbyła się premiera opery Pocztylion z Lonjumeau Adolphe’a Adama.
1847 r. – Otwarto dworzec Kraków Główny i linię kolejową do Mysłowic.
1884 r. – Ustanowiono południk zerowy w Greenwich.
1906 r. - Ukazał się pierwszy numer tygodnika „Echa Kieleckie”.
1906 r. - Została założona Szkoła Główna Handlowa w Warszawie (jako Prywatne Kursy Handlowe Męskie Augusta Zielińskiego).
1923 r. – Stolica Turcji została przeniesiona ze Stambułu do Ankary.
1926 r. - Zainaugurował działalność Teatr Żydowski w Krakowie.
1952 r. – Założono reprezentacyjny zespół artystyczny ZHP „Gawęda”.
 
14.10.: Międzynarodowy Dzień Ograniczania Skutków Katastrof, Światowy Dzień Normalizacji; w Polsce: Dzień Edukacji Narodowej; ()
1773 r. – Sejm Rozbiorowy powołał Komisję Edukacji Narodowej, pierwszą w Europie władzę oświatową o charakterze współczesnego ministerstwa oświaty publicznej.
1878 r. – W angielskim Sheffield rozegrano pierwszy w historii mecz piłkarski przy świetle elektrycznym z lamp łukowych.
1888 r. – Wyświetlono po raz pierwszy film krótkometrażowy Scenka ogrodu z Roundhay – najstarszy znany film w historii.
1892 r. – Arthur Conan Doyle wydał zbiór opowiadań Przygody Sherlocka Holmesa.
1905 r. - Założono Międzynarodową Federację Lotniczą (FAI).
1926 r. – Ukazała się powieść dla dzieci Kubuś Puchatek Alana Alexandra Milne’a.
2012 r. – Austriak Felix Baumgartner ustanowił rekord świata skacząc ze spadochronem z wysokości około 39 km nad pustynią w Nowym Meksyku.
 
15.10.: Światowy Dzień Białej Laski, Dzień Dziecka Utraconego, Międzynarodowy Dzień Kobiet Wiejskich, Europejski Dzień Walki z Rakiem Piersi, Dzień Pamięci Dzieci Nienarodzonych i Zmarłych, (święta nietypowe: Światowy Dzień Mycia Rąk).
1432 r. – Królestwo Polskie i Wielkie Księstwo Litewskie zawarły unię grodzieńską, będącą jednym z aktów unii polsko-litewskiej.
1581 r. – W Paryżu odbyła się premiera widowiska Komiczny Balet Królowej.
1783 r. – Francuz Jean-François Pilâtre de Rozie jako pierwszy człowiek na świecie wzleciał balonem (na uwięzi) na wysokość 20 metrów.
1928 r. – Sterowiec Graf Zeppelin pomyślnie zakończył swój pierwszy lot transatlantycki, cumując w Lakehurst w stanie New Jersey.
1938 r. - W Dreźnie odbyła się premiera opery Dafne Richarda Straussa.
1978 r. – Marek Kotański założył w Głoskowie (powiat garwoliński) pierwszy ośrodek Monaru.
1981 r. – Z taśmy montażowej Fabryki Samochodów Małolitrażowych zjechał milionowy Fiat 126p.
1997 r. - Na pustyni w Nevadzie brytyjski kierowca Andy Greenna samochodzie z napędem odrzutowym Thrust SSC przekroczył po raz pierwszy barierę dźwięku na pojeździe naziemnym.
2003 r. - Chiny jako trzeci kraj wystrzeliły załogowy statek kosmiczny Shenzhou 5.
 
16.10.: Światowy Dzień Żywności, w Polsce: Dzień Papieża Jana Pawła II (święta nietypowe: Dzień Chleba; Dzień Szefa).
1384 r. – Jadwiga Andegaweńska została koronowana w katedrze wawelskiej na króla Polski.
1791 r. – W Pradze odbyła się premiera koncertu klarnetowego A-dur Wolfganga Amadeusza Mozarta.
1817 r. – Włoski archeolog Giovanni Battista Belzoni odkrył w Dolinie Królów grobowiec faraona Setiego I.
1846 r. – William Morton przeprowadził w Massachusetts General Hospital w Bostonie pierwszą udaną operację pod narkozą.
1889 r. – Fotograf i wynalazca Konrad Brandel uzyskał patent na ręczny aparat do zdjęć migawkowych zwany fotorewolwerem.
1923 r. - Brytyjski zegarmistrz John Harwood opatentował w Szwajcarii zegarek automatyczny.
1923 r. - Założono The Walt Disney Company.
1929 r. – Franciszek Żwirko i Antoni Kocjan ustanowili na samolocie RWD-2 międzynarodowy rekord wysokości lotu (4004 m).
1945 r. – Minister spraw zagranicznych Wincenty Rzymowski podpisał w imieniu Polski Kartę Narodów Zjednoczonych.
1945 r. – W mieście Quebec w Kanadzie powołano Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO).
1955 r. – Szwedzi opowiedzieli się w referendum przeciwko wprowadzeniu ruchu prawostronnego. Ruch prawostronny wprowadzono w Szwecji ostatecznie dopiero 3 września 1967 r. (dagen H)
1958 r. – Telewizja Polska wyemitowała premierowy program Kabaretu Starszych Panów.
1978 r. – Arcybiskup metropolita krakowski kardynał Karol Wojtyła został wybrany na papieża jako pierwsza osoba spoza Włoch od 456 lat, przyjmując imię Jan Paweł II.
1978 r. - Wanda Rutkiewicz jako trzecia kobieta i pierwsza Europejka weszła na szczyt Mount Everestu (8848 m n.p.m.).
1986 r. – Tyrolczyk Reinhold Messner po wejściu na szczyt Lhotse został pierwszym himalaistą, który zdobył wszystkie ośmiotysięczniki.
 
17.10.:  Międzynarodowy Dzień Walki z Ubóstwem, (święta nietypowe: Dzień Sprzedaży Bezpośredniej; Światowy Dzień Godności).
1456 r. – Założono Uniwersytet w niemieckim Greifswaldzie.
1755 r. – Król Ferdynand VI założył Królewski Ogród Botaniczny w Madrycie.
1761 r. – W Wiedniu odbyła się premiera baletu Don Juan z muzyką Christopha Willibalda Glucka.
1771 r. – W Mediolanie odbyła się premiera opery Askaniusz w Albie Wolfganga Amadeusza Mozarta.
1781 r. – Zainaugurował działalność Teatr Stary w Krakowie. Przedstawienia odbywały się w budynku Pałacu Spiskiego przy Rynku Głównym.
1845 r. – W Budziszynie odbyło się premierowe wykonanie hymnu Serbołużyczan Piękne Łużyce.
1860 r. – W szkockim Prestwick rozegrano pierwszy męski turniej golfowy The Open Championship, najstarszy z czterech głównych turniejów na świecie.
1891 r. – Otwarto Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu.
1990 r. – Uruchomiono Internet Movie Database (IMDb).
1992 r. – Sejm RP uchwalił tzw. Małą Konstytucję.
1997 r. – Weszła w życie nowa Konstytucja RP.
2008 r. – W Zamku Górków w Szamotułach odbyła się prapremiera anonimowej opery barokowej Heca albo polowanie na zająca w nowym opracowaniu, uznawanej za najstarszą operę polską.
 
18.10.:  Światowy Dzień Menopauzy i Andropauzy, Międzynarodowy Dzień Unii Kredytowych, Międzynarodowy Dzień Mediacji, Europejski Dzień przeciwko Handlowi Ludźmi, Dzień Poczty Polskiej, ().
1386 r. – Elektor Palatynatu Ruprecht I Wittelsbach założył najstarszy niemiecki Uniwersytet w Heidelbergu.
1558 r. – Król Zygmunt II August zainicjował pierwsze międzynarodowe połączenie pocztowe między Krakowem a Wenecją. Data ta jest uważana za początek poczty na ziemiach polskich.
1844 r. - Rozpoczęto budowę Kanału Elbląskiego.
1851 r. – W Londynie ukazała się powieść Moby Dick Hermana Melville’a.
1870 r. - Amerykanin Benjamin Tilgham opatentował technologię piaskowania.
1904 r. – W Kolonii odbyło się prawykonanie V symfonii Gustava Mahlera.
1907 r. – Przyjęto 13 konwencji haskich.
1922 r. – Założono British Broadcasting Corporation (BBC).
1977 r. - W Luksemburgu utworzono Europejski Trybunał Obrachunkowy.
1998 r. – Powszechny Bank Gospodarczy z siedzibą w Łodzi po raz pierwszy zaoferował dostęp do rachunku bankowego przezInternet, rozpoczynając historię polskiej bankowości internetowej.
 
19.10.:  (święta nietypowe: Dzień Normalizacji).
1845 r. – W Dreźnie odbyła się premiera pierwszej wersji opery Tannhäuser Richarda Wagnera.
1927 r. – Założono Aeroklub Warszawski.
1970 r. – Premiera komedii filmowej Rejs w reżyserii Marka Piwowskiego.
 
20.10.:  Międzynarodowy Dzień Kontrolera Ruchu Lotniczego, Światowy Dzień Statystyki, Europejski Dzień Seniora; (święta nietypowe: Międzynarodowy Dzień Szefa Kuchni, Dzień Pasztecika Szczecińskiego, Dzień Krajobrazu).
1568 r. – Hiszpański żeglarz Álvaro de Mendaña de Neyraodkrył atol Wake na Pacyfiku.
1791 r. – Sejm Czteroletni uchwalił akt Zaręczenia Wzajemnego Obojga Narodów, zawierający szczegółowe przepisy wykonawcze do Konstytucji 3 Maja.
1822 r. – Zainaugurował działalność Teatr Stary w Lublinie.
1860 r. – Towarzystwo Wzajemnych Ubezpieczeń w Krakowie otrzymało koncesję na działalność.
1918 r. – Rada Miejska Lwowa przyjęła rezolucję o przyłączeniu miasta do Polski.
1919 r. – Naczelnik Państwa Józef Piłsudski dokonał uroczystego otwarcia Akademii Górniczej w Krakowie (obecnej Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica).
1934 r. – Nad Wisłą w Puławach otwarto Most im. Ignacego Mościckiego.
1947 r. – Ustanowiono flagę ONZ.
1973 r. – Otwarto Operę w Sydney.
 
21.10.:  (święta nietypowe: Międzynarodowy Dzień Odpoczynku Od Imprezowania, Dzień Bez Skarpetek).
1520 r. – W czasie swej wyprawy dookoła świata Ferdynand Magellan odkrył cieśninę nazwaną później jego imieniem.
1680 r. – Założono francuski teatr narodowy Comédie-Française w Paryżu.
1702 r. – Cesarz Leopold I Habsburg wydał Złotą Bullę ustanawiającą jezuicką Akademię Leopoldyńską we Wrocławiu ze wszystkimi przywilejami uniwersytetów europejskich, początkowo z jedynym fakultetem teologicznym (obecnie Uniwersytet Wrocławski).
1797 r. – Wszedł do służby najstarszy obecnie pływający okręt na świecie USS Constitution.
1824 r. – Anglik Joseph Aspdin opatentował cement portlandzki.
1827 r. – Po raz pierwszy zwołano Sejm Wielkiego Księstwa Poznańskiego.
1858 r. – W Paryżu odbyła się premiera operetki Orfeusz w piekle Jakuba Offenbacha.
1879 r. – W Menlo Park w stanie New Jersey zespół badawczy pod kierownictwem Thomasa Alvy Edisona skonstruował pierwszą w pełni użyteczną żarówkę z grafitowym żarnikiem, która świeciła przez kilkadziesiąt godzin.
1893 r. – Zainaugurował działalność Teatr Miejski w Krakowie (obecnie Teatr im. Juliusza Słowackiego).
1923 r. – W Deutsches Museum w Monachium uruchomiono pierwsze na świecie planetarium.
1949 r. – Przekazano do eksploatacji pierwszy zbudowany po wojnie w Polsce statek pełnomorski SS Sołdek.
1959 r. – W Nowym Jorku otwarto Muzeum Guggenheima.
1963 r. – Założono Europejską Konfederację Piłki Siatkowej (CEV) z siedzibą w Luksemburgu.
1983 r. – XVII Generalna Konferencja Miar ustaliła obecnie obowiązującą definicję metra.
1983 r. – Wmurowano kamień węgielny pod budowę Instytutu Centrum Zdrowia Matki Polki w Łodzi.
 
22.10.: Światowy Dzień Osób Jąkających  (święta nietypowe: Dzień Caps Locka).
 794 r. – Heiankyo (dzisiejsze Kioto) zostało stolicą Japonii.
1746 r. – Założono Uniwersytet Princeton (jako College of New Jersey).
1797 r. – Francuz André-Jacques Garnerin wykonał pierwszy odnotowany skok ze spadochronem (z wysokości ok. 700 m).
1883 r. – W Nowym Jorku otwarto Metropolitan Opera.
1906 r. – Założono Towarzystwo Przyjaciół Nauk w Wilnie.
1908 r. – Premiera pierwszego polskiego filmu fabularnego Antoś po raz pierwszy w Warszawie w reżyserii Georges’a Meyera.
1918 r. – Zainaugurował działalność Ukraiński Uniwersytet Państwowy w Kamieńcu Podolskim.
1938 r. – Amerykanin Chester Carlson wykonał pierwszą udaną kserokopię.
1978 r. – Inauguracja pontyfikatu papieża Jana Pawła II.
2008 r. – Indie wystrzeliły swą pierwszą sondę kosmiczną Chandrayaan-1, przeznaczoną do badań Księżyca.
2009 r. - Microsoft wydał system operacyjny Windows 7.
2014 r. – W Słubicach odsłonięto pierwszy na świecie pomnik Wikipedii.
 
23.10.:  (święta nietypowe: Dzień Stałej Avogadra, Dzień Mola).
1707 r. – Po raz pierwszy zebrał się brytyjski parlament.
1817 r. – Założono Instytut Głuchoniemych w Warszawie.
1870 r. – Założono Muzeum Polskie w Rapperswilu (Szwajcaria).
1944 r. - Założono Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.
1950 r. – Na ulice Warszawy wyjechały pierwsze miejskie taksówki.
1958 r. – Na łamach gazety Le Journal de Spirou, w komiksie autorstwa belgijskiego rysownika Peyo, po raz pierwszy pojawiły się Smerfy.
2001 r. – Premiera iPoda.
2004 r. - Brazylia wystrzeliła w przestrzeń kosmiczną swoją pierwszą rakietę VSB-30.
 
24.10.:  Dzień Narodów Zjednoczonych, Światowy Dzień Informacji Na Temat Rozwoju, Dzień Walki z Otyłością; (święta nietypowe: Światowy Dzień Origami, Dzień bez Maila, Międzynarodowe Święto Uciekających na Rowerze).
1260 r. - Poświęcono katedrę we francuskim Chartres.
1857 r. – Założono angielski najstarszy klub piłkarski na świecie Sheffield F.C.
1861 r. – Amerykańskie przedsiębiorstwo Western Union sfinalizowała budowę pierwszej transkontynentalnej linii telegraficznej.
1885 r. – W Wiedniu odbyła się premiera operetki Baron cygański Johanna Straussa (syna).
1929 r. – Czarny czwartek: krach na giełdzie nowojorskiej zapoczątkował tzw. wielki kryzys.
1934 r. – Prezydent RP Ignacy Mościcki wydał rozporządzenie o utworzeniu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (ZUS).
1945 r. – Weszła w życie Karta Narodów Zjednoczonych i powstała Organizacja Narodów Zjednoczonych.
1947 r. – Zainaugurował działalność Teatr Nowy (1947-2005) w Warszawie.
1992 r.– Wystartował kanał satelitarny do Polaków za granicą TVP Polonia.
 
25.10.:  (święta nietypowe: Dzień Kundelka, Światowy Dzień Makaronu, ).
1616 r. – Holenderski żeglarz Dirk Hartog jako drugi Europejczyk (po swoim rodaku Willemie Janszoonie) postawił nogę na ziemi australijskiej, lądując na jednej z wysp w Zatoce Rekina na wybrzeżu zachodnim.
1671 r. – Włoski astronom Giovanni Cassini odkrył Japeta, jeden z księżyców Saturna.
1795 r. – Założono towarzystwo naukowe Institut de France.
1823r. – Zakończono usypywanie Kopca Tadeusza Kościuszki w Krakowie.
1836 r. – Na paryskim Place de la Concorde odsłonięto 23-metrowy obelisk ze starożytnej świątyni w Luksorze, podarowany Francji w 1831 roku przez kedywa Egiptu Muhammada Alego.
1875 r. - W Bostonie odbyło się prawykonanie I Koncertu fortepianowego Piotra Czajkowskiego.
1880 r. – Zainaugurował działalnośćTeatr Mały (1880-1901) w Warszawie.
1888r. – W Tarnowie otwarto pierwsze w Polsce Muzeum Diecezjalne.
1899 r. – Otwarto linię kolejową Kraków-Zakopane.
1913 r. – W Wiedniu odbyła się prapremiera operetki Polska krew Oskara Nedbala.
1952 r. – O 19:00 Telewizja Polska wyemitowała swój pierwszy, półgodzinny program.
1956 r. – Podarowany narodowi polskiemu przez władze czechosłowackie rękopis dzieła De revolutionibus Mikołaja Kopernika został przekazany Bibliotece Jagiellońskiej w Krakowie.
1956 r. – Adolf Hitler został urzędowo uznany za zmarłego.
2001 r. - Wydano system operacyjny Microsoft Windows XP.
2008 r. – Oddano do użytku pełną I linię warszawskiego metra.
 
26.10.:  (święta nietypowe: Światowy Dzień Donacji i Transplantacji).
1564 r. – Założono Seminarium Duchowne w Poznaniu.
1863 r. - W Anglii założono The Football Association.
1899 r. – W Wiedniu odbyła się premiera operetki Wiedeńska krew Johanna Straussa (syna).
1916 r. - W Krakowie otwarto Kino Sztuka.
1945 r. - Została założona Polska Agencja Prasowa.
1956 r. - W Nowym Jorku podpisano statut Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej.
1969 r. – W Beskidzie Śląskim została odkryta jaskinia Pajęcza.
1977 r. – W Somalii zdiagnozowano ostatni naturalny przypadek ospy prawdziwej.
 
27.10.:  Światowy Dzień Dziedzictwa Audiowizualnego (święta nietypowe: Dzień Lesbijki).
1750 r. – Poświęcono ewangelicki kościół Opatrzności Bożej we Wrocławiu.
1864 r. – Zakończyła się konferencja w Quebecu dotycząca utworzenia Konfederacji Kanady.
 
28.10.:  Światowy Dzień Animacji (święta nietypowe:  Dzień BSOD-a, Dzień Odpoczynku dla Zszarganych Nerwów).
1237 r. – Umowna data założenia Berlina.
1538 r. – W dzisiejszej stolicy Dominikany założono pierwszy uniwersytet na zachodniej półkuli – Universidad Autónoma de Santo Domingo.
1611 r. – Król Zygmunt III Waza podniósł do rangi uniwersytetu kolegium jezuickie w Poznaniu.
1886 r. – Prezydent USA Grover Cleveland oficjalnie odsłonił Statuę Wolności w Nowym Jorku.
191 r. – W warszawskim Teatrze Nowości podczas spektaklu Targ na dziewczęta Lucyna Messal i Józef Redo po raz pierwszy w Polsce zatańczyli tango.
1918 r. – Powstała Polska Komisja Likwidacyjna mająca na celu zniesienie rządów austriackich w Małopolsce.
1919 r. – Kongres Stanów Zjednoczonych przyjął ustawę o prohibicji.
1942 r. - W Monachium odbyła się premiera opery Capriccio Richarda Straussa.
1974 r. - Polscy siatkarze zajęli pierwsze miejsce na zakończonych w Meksyku VIII Mistrzostwach Świata.
1981 r. –  James Hetfield i Lars Ulrich założyli zespół Metallica.
1999 r. – Himalaista Leszek Cichy został pierwszym Polakiem, który zdobył Koronę Ziemi.
2014 r. – Otwarto wystawę główną Muzeum Historii Żydów Polskich w Warszawie.
 
29.10.:  Międzynarodowy Dzień Łuszczycy ().
1525 r. – Marcin Luter odprawił w Wittenberdze pierwszą mszę w języku niemieckim.
1787 r. – W Pradze odbyła się premiera opery Don Giovanni Wolfganga Amadeusa Mozarta.
1863 r. – Założono Międzynarodowy Czerwony Krzyż.
1909 r. – Powstało Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe (TOPR).
1945 r. - W USA pojawiły się w sprzedaży pierwsze długopisy.
1959 r. - Ukazał się pierwszy komiks o przygodach Asteriksa.
1969 r. - W USA wysłano pierwszą wiadomość przez ARPANET, przodka Internetu.
2012 r. – Polska spłaciła Klubowi Londyńskiemu ostatnią ratę (297 mln dolarów) zadłużenia zagranicznego, zaciągniętego w czasie rządów Edwarda Gierka.
 
30.10.:  (święta nietypowe: Dzień Spódnicy, Święto Napojów Wyskokowych).
1811 r. – Niemiec Friedrich Koenig opatentował pierwszą cylindryczną maszynę drukarską.
1888 r. – Amerykanin John Loud opatentował pióro kulkowe.
1904 r. – Odsłonięto kolumnę Adama Mickiewicza we Lwowie.
1919 r. – Założono Aeroklub Polski w Poznaniu.
1925 r. - Brytyjczyk John Logie Baird skonstruował pierwszy przekaźnik telewizyjny.
1925 r. - W Wiedniu odbyła się premiera operetki Paganini Franza Lehára.
1938 r. – Stacja CBS wyemitowała słuchowisko Orsona Wellesa pt. Wojna światów, które wywołało masową panikę wśród mieszkańców New Jersey będących przekonanymi o rozpoczęciu inwazji Marsjan.
1947 r. – W Genewie podpisano Układ w Sprawie Taryf Celnych i Handlu (GATT).
1951 r. – Założono Polską Akademię Nauk.
1973 r. – W Stambule otwarto Most Bosforski.
 
31.10.:  Święto Reformacji, Halloween (święta nietypowe: Dzień Rozrzutności).
1517 r. – Marcin Luter przybił do drzwi katedry zamkowej w Wittenberdze swoich 95 tez.
1754 r. – W Nowym Jorku założono Uniwersytet Columbia (jako King's College).
1855 r. – Rodzina Rothschildów założyła w Wiedniu bank Creditanstalt.
1883 r. – Poświęcono kościół Wszystkich Świętych w Warszawie.
1901 r. – W Teatrze Miejskim w Krakowie (obecnie Teatr im. Juliusza Słowackiego) odbyła się prapremiera dramatu Dziady Adama Mickiewicza, w opracowaniu tekstu i w inscenizacji Stanisława Wyspiańskiego.
1918 r. – Założono Polską Agencję Telegraficzną.
1926 r. – Założono Polski Związek Hokeja na Trawie.
1941 r. – Na Mount Rushmore w Dakocie Południowej zakończono 14-letnie prace nad wykutym w skale monumentem przedstawiającym głowy czterech prezydentów USA.
 
Napisz komentarz (0 Komentarzy)

Komitety i kandydaci czy przekładańce i przebierańce...?

Ogary poszły w las – festiwal wyborczy w naszym mieście ruszył pełną parą . Znamy już nazwiska wszystkich kandydatów ubiegających się o funkcję prezydenta miasta i mandaty radnych. By wybrać prezydenta z pewnością potrzebna będzie druga tura wyborów natomiast skład rady miasta poznamy już za niespełna miesiąc. W przekazie medialnym, wybór radnych, ma mniejsze znaczenie niż spektakularny bój o fotel ojca miasta, tymczasem skład organu uchwałodawczego i kontrolnego jakim jest rada miasta ma kluczowe znaczenie dla pomyślności wspólnoty samorządowej. Jaka będzie ta rada? Nic nie wskazuje, że którykolwiek z komitetów zdobędzie samodzielnie większość więc potrzebne będą rozmowy. Czy uda się stworzyć koalicję i czy ta koalicja będzie politycznym zapleczem dla wybranego prezydenta czy będzie jego opozycją ? Pamiętajmy, że prezydent jest tylko organem administracyjnym, działającym w zakresie i na podstawie obowiązującego prawa, i organem wykonawczym i tu bez właściwych decyzji/uchwał radnych może bardzo niewiele. Dlatego w żadnym wypadku sam/samowolnie nie może zadłużyć gminy, decydować o inwestycjach, o majątku gminy czy planach przestrzennego zagospodarowania. Kwestie te są kompetencją rady tak samo jak ustalanie sieci placówek oświatowych, tworzenie jednostek organizacyjnych czy ustalanie podatków lokalnych. Stąd tak ważną kwestią jest wybór radnych. Czy ci wybrani przez nas będą prezentować wysoki poziom etyczny i merytoryczny czy cynicznie będą realizować swoje prywatne interesy. To wcale nie są pytania teoretyczne bo przykłady działań złych są znane,  z naszego podwórka również.

A więc przyjrzyjmy się bliżej kto to w najbliższych latach chce nas reprezentować. Chyba największą ochotę ma urzędujący prezydent i jego Przyszłość i Rozwój oraz Wspólnota Samorządowa i „wyborczy motor” czyli PO, N ,wsparta jeszcze koalicją obywateli. Patrząc na ich listy widać, że działają razem. Oto Adam i Tomasz Ciokowie oraz Myszka i Winiarska wspierają PO-obywateli a Boguś Ciok i Kobierski Wspólnotę Samorządową. Tak jest choć wydawać by się mogło, że wszyscy powinni być w komitecie Kroniga. Mało tego...W każdym z komitetów są dyrektorzy szkół, dyrektorzy jednostek organizacyjnych oraz urzędnicy samorządowi /sic!!!/ Są, choć w wielu wypadkach, nie mogą  łączyć tych funkcji...! Trudno powiedzieć czy ich obecność to wzmocnienie list czy konieczność, bo brak chętnych. Tak czy siak widać wielką determinację i wolę by wygrać.

Po drugiej stronie / co widać, słychać i czuć /jest Lepsze Skarżysko z aktywnymi, w mijającej kadencji,  radnymi oraz Ewą Warszawa - kto wie czy nie największą osobowością w tym komitecie oraz komitety partyjne : PIS, SLD i Kukiz 15 /ok troszkę uprościłem/. Myślę, że Lepsze Skarżysko jasno i prosto artykułuje swoje poglądy w kwestiach samorządu a takich pań Ew mogło by w naszej radzie więcej być. I komitety partyjne. Ich wielkim plusem jest przewidywalność. Na ogół mają swoje programy, znane są możliwości ich realizacji i co ważne nie są / w złym tego słowa  znaczeniu / niezależne, bo odpowiadają nie tylko przed wyborcami ale również przed swoimi politycznymi formacjami.

Jak będzie wkrótce się przekonamy a zanim licznie pójdziemy do urn myślmy więcej o naszym mieście.

 

 

                                                                                                                    Jan Janiec

Napisz komentarz (9 Komentarzy)

Uwagi do projektu budowy zintegrowanego systemu komunikacyjnego

Projekt, jak podkreślono na konferencji prasowej ,,jest odpowiedzią na problemy komunikacyjne tej części miasta”.  Czy tak w istocie jest?

Niewątpliwie największym problemem komunikacyjnym miasta są  tworzące  się  ,,korki”  na odcinku  ul. Piłsudskiego od 11 Listopada do Niepodległości ,  szczególnie przy  wyjeździe z dzielnicy Kamienna. Przedstawiony projekt  obejmuje odcinek ul. Piłsudskiego od ul.11 Listopada do ul. Tysiąclecia.  Będzie polegał na budowie nowej nitki wiaduktu, ronda na skrzyżowaniu z ul. Niepodległości, budowie dojazdów w tym nowego po starej trasie ul. Towarowej, bus-pasa, zburzeniu istniejącego wiaduktu i budowie drugiej jego nitki.

Pytania i wątpliwości co do wyboru tej właśnie koncepcji są następujące:

Projekt co prawda zwiększy przepustowość tej najważniejszej przeprawy przez tory, lecz powiększy już  i  tak dużą koncentrację strumienia pojazdów na tej przeprawie. Nadal nie będzie w sposób satysfakcjonujący rozwiązany problem włączenia się pojazdów wyjeżdżających z Zakładów MESKO i wyjeżdzających z ul. 3 Maja w przeprawę wiaduktem – a to jest dziś drugi najbardziej bolesny problem dla kierowców.  (radni  Bartosz Bętkowski i niżej podpisany wielokrotnie interweniowali w tej sprawie, przedstawiali też swoje propozycje)

Nie bez znaczenia będzie stworzenie wielce uciążliwych prowizorycznych jezdni na czas realizacji projektu ( min. 2 lata) – budowy dojazdów, wiaduktu, burzenia istniejącego wiaduktu i budowy drugiego  - ta przeprawa będzie przecież musiała przez cały czas budowy funkcjonować!

Czy jest zatem inne  rozwiązanie tego swoistego ,, naszego węzła gordyjskiego”? Tak jest i to wielokrotnie w/w radni wskazywali. Za niewiele większe pieniądze ( szacunki mówią o 5 mln. zł.)  można wybudować kolejną przeprawę przez tory w ciągu ul.Szydłowieckiej z wyjściem na ,,miasto” w rejonie ul. Towarowej i Kościuszki.

Jakie są zalety tej koncepcji?

1/ Rozłożenie strumienia pojazdów na trzy przeprawy.
2/ Zmniejszenie strumienia na istniejącym wiadukcie w ul.Piłsudskiego  ( przemieszczanie się z oś. Przydworcowe na Dolną Kamienną  nową przeprawą).
3/ Stworzenie czytelnego układu komunikacyjnego łączącego dzielnicę Kamienna z nowobudowanym węzłem ,,Skarżysko Północ” na S7 ( rodzaj ,,wewnętrznej” obwodnicy).
4/ Stworzenie dogodnych warunków komunikacyjnych dla aktywizacji terenów przemysłowych (głównie PKP).
5/Ograniczenie  ruchu pojazdów ciężkich w centrum miasta.
6/ Poprawa bezpieczeństwa ( dwie kluczowe w tej dziedzinie jednostki: Policja i Straż Pożarna korzystałyby właśnie z tej szybkiej przeprawy, bowiem są przy niej usytuowane).
7/ Tę przeprawę można realizować nie zakłócając funkcjonowania istniejącej w ul. Piłsudskiego  (oczywiście ją modernizując w zakresie węzłów!)

 

                                                                                                          Roman  Wojcieszek

Napisz komentarz (14 Komentarzy)

Jeśli pre-umowa to również pre-finansowanie...

W ostatnich dniach nasi samorządowcy mają dla nas same dobre wieści. Dowiadujemy się, że mamy do realizacji świetne projekty inwestycyjne: wybudujemy wiadukty i tunele, zorganizujemy wypożyczalnie rowerów i wdrożymy system informacji pasażerskiej, zakupimy ekologiczne autobusy a na przystankach zawisną multimedialne tablice. To żadne „mydło, powidło”, to najprawdziwszy unijny projekt i zagwarantowane dziesiątki milionów złotych, dzięki którym – jak twierdzi prezydent Krönig - „przed naszym miastem duży cywilizacyjny skok”.

Tak, tak i żeby nikt sobie nie pomyślał, że to zwykła przedwyborcza kiełbasa. Inwestycyjne dzieło zostało zmaterializowane – podpisano pakta wyjątkowe – pre-umowy. O wszystkim napisały lokalne media a prezydent i vicemarszałek skrupulatnie poinformowali mieszkańców ile będzie kosztować cały projekt i jak dużo dofinansuje się ze środków unijnych!

I tu się robi problem i to wielki, bo akurat ci panowie powinni wiedzieć o czym mówią,  przede wszystkim co to jest , w projektach unijnych, pre-umowa. Ponieważ albo nie wiedzą, albo manipulują, a może po prostu dla realizacji własnych celów obrzydliwie kłamią, warto ad meritum.

Co to jest pre-umowa? To forma umowy stosowana w projektach unijnych, umieszczonych w wykazach projektów kluczowych dla poszczególnych regionów (w naszym przypadku województwa świętokrzyskiego). Pre-umowa nie jest gwarancją dofinansowania projektu, jest natomiast zobowiązaniem beneficjenta do prawidłowego i terminowego przygotowania indywidualnego projektu do realizacji w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Dofinansowanie uzależnione jest od spełnienia przez projekt wymogów formalnych i merytorycznych dotyczących przygotowania odpowiedniej dokumentacjii gotowości  do wdrożenia. Te generalne kwestie w pre-umowie rozpisane są na szczegóły. Podaje się definicje: procedury przygotowania projektu, umowy o dofinansowaniu. Zaznacza się, że pre-umowa nie stanowi  umowy przedwstępnej w stosunku do umowy o dofinansowanie projektu i przede wszystkim – podaje się szczegółowy wykaz dokumentów niezbędnych do skompletowania wniosku i podpisania umowy o dofinansowanie. Dopiero na tym etapie wiemy, jaki jest zakres projektu, jaka jest jego wartość i kluczowa sprawa, jak będzie finansowany.

 Jak widać, droga do poznania warunków realizacji projektu jest dość daleka. Zanim ją poznamy, pozwolę sobie zapytać pana Maćkowiaka:
- na jakiej podstawie twierdzi, że nasze miasto i powiat będzie realizować projekt wskazany w pre-umowie?
- skąd ma wiedzę o wartości „projektu” i wysokości dofinansowania ze środków unijnych? (gratulował wysokiego dofinansowania)
- kto oceniał „projekt” i co oznacza stwierdzenie, że został wysoko oceniony?
 

Jan Janiec

 

Napisz komentarz (27 Komentarzy)

Czy Krönig odda 100 000 zł ?

Konrad Krönig w czasie kampanii wyborczej  obiecywał, że będzie prezydentem pielgrzymem. Trzeba przyznać, że tym razem słowa dotrzymał...

W ciągu swojej kadencji Konrad Krönig odbył 96 wyjazdów służbowych (do czerwca 2018roku), co w sumie zajęło mu 187 dni. Do dziś pewnie przekroczył już 100 delegacji.  Odliczając soboty i niedziele daje to prawie 9 miesięcy poza Urzędem Miasta. Czy przebywając poza Skarżyskiem tyle miesięcy można dokładnie znać problemy z jakimi boryka się miasto i włascicie nim zarządzać? Pewne przysłowie wszak mówi: Kiedy wyruszasz w podróż, nie myśl, że Twój cień zostanie w domu.

Nasz prezydent jako pielgrzym objeżdżał Polskę, ale zasłynął także z wyjazdów zagranicznych szczególnie do USA. Prezydent odwiedził również Luksemburg oraz Ukrainę.  Po co pojechał Krönig do USA? Głównym celem podróży prezydenta była rewizyta w Village of Franklin Park. Podczas 8 dniowego pobytu Krönig w Franklin Park spędził prawdopodobnie jedynie 4 godziny i 15 minut. Gdzie spieszyło się tak prezydentowi, że na rewizytę poświecił tak mało czasu? Może nie mógł doczekać się przelotu do LAS VEGAS gdzie spędził aż 4 dni. Konrad Krönig podczas debat prezydenckich 2014 roku obiecał, że jego pielgrzymki (czyt. delegacje) nie będą finansowane z publicznych środków. A jak jest w rzeczywistości? Wyjazdy prezydenta  kosztowały nasze miasto, czyli nas podatników blisko 100 000zł. Tylko sam wyjazd do USA to kwota 16 718 zł.

Czy Konrad Krönig zamierza oddać te pieniądze?
Pewnie sprawy o 100 000zł by nie było, gdyby jego pielgrzymki przyniosły jakiś miarodajny efekt dla Skarżyska. Co jednak dały te wojaże?
Na pewno duże koszty. Aby zapewnić sobie odpowiednią prezencję w 42 wyjazdach Konrada Kröniga towarzyszyła mu również jego służbowa asystentka.

Podsumuwując:
20 krotnie Konrad Krönig odwiedził Warszawę, 4 krotnie Kielce, 10 krotnie Tychy, 9 krotnie Kraków. Był również służbowo w  Gdańsku, Poznaniu, Katowicach, Opolu, Przemyślu, Rzeszowie, Radomiu, Częstochowie i Lublinie.

Podróże zagraniczne: dwukrotnie był w USA w tym w LAS VEGAS, poza tym udał się do Luksemburga oraz na Ukrainę.

Na służbowej drogowej mapie prezydenta znalazły się miejscowości uzdrowiskowo-turystyczne jak: Zakopane - sześciokrotnie, Duszniki Zdrój, Solec Zdrój, Rabka, Czarna Dolna i Żywiec. Jakież to efekty dla miasta miały aż sześcioktorne odwiedziny Zakopanego albo wyjazd do Czarnej Dolnej.

Te pytania pozostawiam do osobistej oceny. Chyba, że szczegóły poznamy wkrótce.
Na koniec pozostaje pytanie czy Konrad Krönig dotrzyma przedwyborczego słowa i odda 100 000zł a mieszkańcy będą mogli wreszcie powiedzieć: Mamy to!
 

BM

Napisz komentarz (60 Komentarzy)

Skąd te ceny wody?

Od 14 sierpnia br. mamy nowe, wyższe ceny za wodę z wodociągów, więcej też zapłacimy za ścieki odprowadzane przez kanalizację. Niby nic nowego, do podwyżek co jakiś czas, jesteśmy przyzwyczajeni i nie budzi to zwykle większych emocji, ale ….

 

Tym razem Prezes MPWiK postanowił o nowej taryfie poinformować mieszkańców i w tym celu przygotował specjalne (imienne) pismo, które zostało dostarczone przez Spółkę do naszych mieszkań. Intencją  nadawcy było stwierdzenie, że „w związku z wprowadzonymi przez Parlament RP zmianami, prezydent miasta, burmistrz bądź wójt gminy, ani przedstawiciele mieszkańców w osobach radnych, nie mają żadnego wpływu na kształtowanie opłat za wodę i ścieki. W związku z powyższym podajemy do wiadomości iż decyzją Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Warszawie nr WA.RET.070.1.110.6.2018, z dniem 14.08.2018 wchodzą w życie taryfy za zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków na terenie gmin: Skarżysko-Kamienna,. Skarżysko-Kościelne, Wąchock w miejscowości Parszów oraz Bliżyn w miejscowościach Bugaj, Brzeście, Wołów i Zagórze”.

Przekaz nad wyraz jasny – to nie MY – gmina (prezydent, prezes spółki), to oni  - WODY POLSKIE. W piśmie nie ma słowa o procedowaniu przyjęcia taryf i o roli MPWiK oraz gminy. To Z listu wynika, że to „WODY” są odpowiedzialne bo wprowadzają nowe ceny i ponoszą pełną odpowiedzialność za podwyżkę. Niestety wielu dało wiarę tym rewelacjom. Tymczasem sprawy mają się następująco. W poprzednim stanie prawnym funkcję regulatora w sektorze wodociągowo-kanalizacyjnym pełniła gmina, co głównie sprowadzało się do zatwierdzania wniosku taryfowego przygotowanego przez właściwe przedsiębiorstwo (u nas MPWiK). We wniosku świadczący usługi przedstawiał szczegółową kalkulację cen i stawek opłat oraz aktualny, wieloletni plan rozwoju i modernizacji. Tak przygotowany wniosek podlegał ocenie organu wykonawczego gminy (u nas prezydent) pod kątem zgodności z prawem, przedłożonej kalkulacji i weryfikacji celowości kosztów wykazanych przez przedsiębiorstwo. Następnie taryfy podlegały zatwierdzeniu przez radę gminy w drodze uchwały i radni mieli dwie możliwości: zatwierdzić taryfy bądź odmówić zatwierdzenia. W drugim przypadku jednak, jeśli taryfy były zweryfikowane przez prezydenta, mimo odmowy i tak wchodziły w życie w drodze postępowania nadzorczego.

W nowym stanie prawnym jest jedna istotna zmiana. Już nie rada gminy zatwierdza taryfy, rolę organu regulacyjnego pełnią Wody Polskie, natomiast reszta jest bez zmian. Firma wodociągowa przygotowuje taryfy, czyli ustala ceny wody i ścieków, natomiast Wody Polskie weryfikują zasadność kosztów a nie ustalają stawek. Nadal zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy. Ceny ustalają dostawcy tych usług, organowi wykonawczemu gminy (prezydentowi) przysługuje prawo odwołania od decyzji Wód, a rada gminy może podjąć uchwałę o dopłacie dla wybranych lub wszystkich taryfowych grup odbiorców usług.

Czy nowe prawo zabezpiecza interesy odbiorców usług? Według raportu NIK z 2016r. (na podstawie kontroli w latach 2011-2016) obciążenie budżetów domowych konsumentów kosztami dostarczania wody i odprowadzania ścieków w Polsce należą do najwyższych w Unii Europejskiej i osiągnęło już poziom, powyżej którego zostanie naruszona unijna zasada dostępności cenowej usług (co wynika z traktatu akcesyjnego).

W tym kontekście nowo proponowana regulacja może zdecydowanie lepiej chronić mieszkańców przed podwyżkami i jest to teza, którą łatwo udowodnić obserwując praktyki stosowane w samorządach. Spółki wodociągowo-kanalizacyjne będące najczęściej w 100% własnością gmin podlegają naciskom politycznym. Nadmierne zatrudnienie, finansowanie dziwnych przedsięwzięć

i generowanie innych kosztów nie mających uzasadnienia dla prowadzonej działalności nie powinno ujść uwadze instytucji niezależnej jaką są Wody Polskie. Czy koalicję większościową stać na takie obiektywne spojrzenie...? Można wątpić.
 

Jan Janiec

 

Napisz komentarz (28 Komentarzy)

Te nagrody im się po prostu należały?

 Prezydent Konrad Kronig wielokrotnie publicznie krytykował rząd Beaty Szydło za przyznane wysokie nagrody. Sam jednak przyznał gigantyczne nagrody dla kilku pracowników urzędu gminy. Jak widać nie są to małe kwoty. Można zadać pytanie czym zasłużyli się owi pracownicy? Jakie mają szczególne osiągnięcia, które przełożyły się na korzyści dla mieszkańców miasta? Trudno jednak znaleźć na te pytania odpowiedzi. Należy zaznaczyć, że każda ze szczegónie  „docenionych” w ten sposób osób pobiera niemałe wynagrodzenie wynikające ze stosunku pracy. Może po prostu te pieniądze im się należały?


W 2016 roku nagrody otrzymali:
Wiceprezydent Andrzej Brzeziński   13 550 zł
Wiceprezydent Krzysztof Myszka 13 550 zł
Skarbnik Ewa Pawełczyk  23 550 zł
Asystent prezydenta Iwona Lesiak 5900zł
Sekretarz Agnieszka Winiarska 2500zł

Przypomnijmy, że na wszystkie nagrody w 2016 wydano 102 150zł, czyli te 5 osób dostało prawie 58% (59 050 zł) ogólnej kwoty przeznaczonej na ten cel. Pozostałe  43 100 zł zostało dla ponad 150 osób.


W 2017 roku nagrody otrzymali:
Wiceprezydent Andrzej Brzeziński  20 400 zł
Wiceprezydent Krzysztof Myszka 20 400 zł
Skarbnik Ewa Pawełczyk 22 400 zł
Sekretarz Agnieszka Winiarska 8000zł
Asystent prezydenta Jakub Bilski 7200zł

Dla 5 osób przeznaczono 78 400zł z kwoty 209 917zł, czyli ponad 37%,  a dla blisko 200 osób pozostało 131 517 zł.
Dla porównania pracownicy Urzędu Miasta otrzymali nagrody w wysokości kilkuset zł. Pracownik kilkaset złotych, a Pani Skarbnik  i Panowie wiceprezydenci 100 razy więcej!
Nagrody finansowe mogą być przyznane pracownikom, którzy poprzez wzorowe wypełnianie swoich obowiązków, przejawianie inicjatywy w pracy i podnoszenie jej wydajności oraz jakości przyczyniają się szczególnie do efektywnego wykonywania zadań urzędu. Czy w/w osoby spełniły te kryteria? Pan Jakub swoja nagrodę otrzymał zaledwie  po kilku miesiącach swojej pracy… Czy jest to uczciwy podział nagród. Przecież to urzędnicy pracują najciężej. Nikt nie jest przeciwnikiem  nagród, ale powinny być one przydzielane w odpowiedniej wysokości proporcjonalnie do efektów pracy tym bardziej, że środki pochodzą z podatków mieszkańców. Dodatkowe wynagrodzenie powinno być również dokładnie uzasadnione.
W przypadku nagród dla członków rządu PiS skończyło się na tym, że  ministrowie przeznaczyli swoje  nagrody na cele społeczne. A jak skończyło się to w naszym magistracie? Po wniosku radnego Wiesława Szwajewskiego by nagrody przeznaczyli na dowolny cel charytatywny ze strony Wiceprezydentów i Pani skarbnik padały słowa oburzenia, iż radny nie będzie im mówił co mają robić z nagrodami. Jednocześnie twierdzili, że te nagrody po prostu im się należą. (sic!) Czy nie mamy tu do czynienia z syndromem Kalego? A może należało by sparafrazować Orwella: Wszyscy są sobie równi, ale niektórzy są równiejsi od innych”.

Istotne dla Skarżyszczan jest to, za co  ponad zwykłą pracę, ponad zwykłe obowiązki, Wiceprezydenci, Pani Skarbnik, Pani Sekretarz oraz asystenci otrzymali aż tak wysokie nagrody. Zabrakło chyba spojrzenia etyczno-moralnego na kwestię ich wysokości.

Naturalnie za chwilę okaże się, że to autor niniejszego artykułu jest wszystkiemu winny, że winni są poprzednicy, fazy księżyca i Jan Kowalski. Ale dlaczego Kowalski? Bo to on jako przeciętny mieszkaniec przyczynił się do takiej obsady personalnej w mieście wrzucając do urny kartę do głosowania podczas ostatnich wyborów.
Przypomnieć jednak nie zawadzi cytując klasyka, że „Jeśli wolność słowa w ogóle coś oznacza, to oznacza prawo do mówienia ludziom tego, czego nie chcą słyszeć”.
 

MJ

Napisz komentarz (114 Komentarzy)

Czyja koalicja …?

    Kampania wyborcza do skarżyskiego samorządu z jesieni 2010r. pod pewnymi względami była wyjątkowa i z pewnością dobrze zapisze się w naszej historii lokalnej. W wyborach prezydenckich wzięło udział sześciu kandydatów reprezentujących wszystkie liczące się w mieście partie
i środowiska polityczne, które zgłosiły osoby znane, doświadczone w pracy w administracji miejskiej i samorządzie. Choć o roli prezydenta w sprawowaniu władzy w mieście padło sporo zaskakujących a nawet kontrowersyjnych stwierdzeń, to jednak wszyscy pretendenci byli zgodni, że miasto w mijającej kadencji 2006-2010 prężnie się rozwijało i że polityka realizacji dużych inwestycji miejskich wspieranych ze środków unijnych jest właściwa i należy ją kontynuować w przyszłości. Oczywiście nie sposób było nie wspominać o wysokim bezrobociu, o konieczności „walki” z tym zjawiskiem, niemniej jednak inwestowanie w sferę miejską, co przyznawali wszyscy, ma wielkie znaczenie, bowiem daje szansę „rozwoju gospodarczego”. Tylko B. Ciok zwracał uwagę, że gmina się zadłuża, mówił o „pułapce środków unijnych” ale bynajmniej nie w kontekście zaprzestania inwestycji a zbyt niskich, jego zdaniem , dotacji unijnych w relacji do wysokości wkładu własnego gminy. Na drugim biegunie w poglądzie na te kwestie stał Z. Kobierski, który twierdził: „każdego kto proponuje nie aplikować o unijne pieniądze trzeba trzymać jak najdalej od samorządu bo nic nie rozumie i jest niebezpieczny dla rozwoju miasta”. I tak trochę zgodnie, trochę niezgodnie, ale wyjątkowo spokojnie, upłynął czas kampanii, przyszedł dzień wyborów i wszystko stało się jasne.
Roman Wojcieszek – 52,76% głosów – wygrana w pierwszej turze i dalej odpowiednio: Z. Kobierski – 19,71%, B. Ciok – 12,92%, B. Bętkowska – 7,8%, W. Mazur – 4,53% i L. Langer – 2,27%. Głos oddało 49,2% uprawnionych do głosowania.
      Niestety, jak się wkrótce okazało, nasz samorząd nie miał szans na kontynuację, choć wyborcy taki kierunek wskazali. Warto się nad tym problemem zastanowić i analizować go. Dla mnie faktem najistotniejszym jest, że po wyborach nastał czas bezwzględnych działań wielu radnych. Odnieść korzyść – polityczną, osobistą, „coś ugrać” a przede wszystkim pokonać Wojcieszka, każdym sposobem, byle skutecznie, nawet kosztem niszczenia człowieka.
Przy takim nastawieniu radnych problem stanu finansów miasta nie mógł być żadnym celem, był tylko środkiem w obrzydliwej walce. Nic dziwnego, że po 2010r. pojawili się prawdziwi szkodnicy, którzy naszemu miastu wyrządzili wiele zła. O nich będzie później, teraz jeszcze słowo o kadencji 2006-2010. W czasie jej trwania prezydent Wojcieszek miał za sobą większość w radzie  i nie miał tej większości, więc nie wszystko szło prosto, ale on sam twierdził - „jakiś spór był ale był on twórczy a inwestycje były realizowane”. Całkiem lapidarnie radę tej kadencji określił znany skarżyski bloger - „mało pomaga i dużo nie przeszkadza”. I choć wiele racji w tych sądach to jednak warto przypomnieć, że złe działania, tak powszechne po 2010r, miały również miejsce wtedy. Stronę dochodową naszego budżetu radni psuli niezależnie czy była koalicja, czy jej nie było, tak samo jak głównym celem opozycji było przeciągnięcie na swoją stronę radnych z koalicji. Taki właśnie przewrót miał miejsce na sesji w dniu 16 czerwca 2008r. kiedy to odwołano przewodniczącego J. Maćkowiaka i jego zastępców A. Walkowiaka i M. Sadzę, powołując w ich miejsce B. Cioka, W. Mazura i K. Górnaś-Salatę. Skromną ale większość 12:11 od tej chwili tworzyła Platforma (niektórzy mówili Nieplatforma – ot specyfika tamtych sporów), SLD oraz część klubu „Tu mieszkam”. Oczywiście nie zrobiono tego dla korzyści osobistych, lecz by realizować postulat nowej koalicji większościowej, czyli „nową jakość w radzie miasta”. Jaką jakość mieli na myśli nie zostało dojaśnione. Jedyny, co by nie powiedzieć merytoryczny głos przedstawił radny W. Mazur. Oto cytat z protokołu sesji: „podkreślił, że art. 30 ustawy o samorządzie gminnym precyzuje, co do zadań wójta (prezydenta) należy w szczególności:
1. przygotowywanie projektów uchwał rady gminy
2. określenie sposobu wykonywania uchwał
3. gospodarowanie mieniem komunalnym
4. wykonywanie budżetu
5. zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych.
Dodał, że art. 18 ustawy wymienia, co należy do wyłącznej właściwości rady gminy. Katalog 15 spraw. Poinformował, że wyraźnie jest zapisane, że władzą w samorządzie jest rada gminy”.
         Pewnie „ekspertom od samorządu skarżyskiego” przytoczona regulacja nie pasuje ale trudno-musi to pozostać ich problemem. My skupimy się na faktach. Na XXIV sesji w dniu 16 października, po 1,5 roku trwania kadencji 2006-2010 rada miasta stworzyła nową większość stanowiącą, złożoną z radnych PO (5), SLD (4) i 3 radnych z klubu „Tu mieszkam”.
          O „psuciu” budżetu wkrótce … c.d.n.
 
 

                                                                                                                       Jan Janiec

Napisz komentarz (4 Komentarze)

Kim są Żydzi?

W ostatnim czasie przez Polskę ale nie tylko przetoczyła się dyskusja wywołana zmianą ustawy o Instytucie Pamięci Narodowej przez Sejm RP. Dyskutowano głównie o wydarzeniach mających miejsce w okresie ostatnie wojny.
Ale co my wiemy w ogóle o Żydach, ludziach którzy żyli i mieszkali po sąsiedzku z naszymi dziadkami i pradziadkami. Postaram się przekazać Państwu garść informacji o najważniejszych żydowskich świętach, które tworzyły atmosferę minionego czasu w wielu małych miast Rzeczypospolitej. Niektóre nazwy zapewne Państwo rozpoznają, inne będą nowością, a miłośników kuchni być może zaskoczy fakt pochodzenia kilku dań z kuchni żydowskiej.
 
Kim są Żydzi?
Żyd (po hebrajsku Jehudim) to dosłownie czciciel Jahwe jedynego Boga wyznawanego przez ten semicki naród zamieszkujący w starożytności Palestynę, naród który ma długą i tragiczną historię. Nazwa Żyd pochodzi od imienia Judy jednego z 12. synów biblijnego patriarchy Jakuba.
Kto jest Żydem?
Nie da się jednoznacznie tego ustalić gdyż ortodoksi twierdzą, że Żydem jest ten kto ma ortodoksyjną matkę. Z drugiej strony prawo do izraelskiego obywatelstwa ma każdy kto ma przynajmniej jednego dziadka, który był ortodoksyjnym Żydem.
 
Bardzo krótka historia Żydów:
Żydzi pochodzą prawdopodobnie z Mezopotamii skąd wywędrowali w XIX wieku przed naszą erą i osiedli w krainie Kanaan. Najstarsze wzmianki o nich pochodzą z XIII w. przed naszą erą. Około 1200 p.n.e. pod wodzą Mojżesza wywędrowali z Egiptu i podzieleni na 12 plemion osiedli znów w Kanaan. Około 1050 p.n.e. pod wodzą króla Saula pokonali Filistynów, a za panowania króla Dawida zdobyli Jerozolimę gdzie ustanowiono stolicę państwa. Po śmierci Salomona państwo podzieliło się na dwa królestwa Judę ze stolicą w Jerozolimie i Izrael ze stolicą w Samarii. W VI wieku p.n.e. Żydzi zostali podbici przez Babilonię i uprowadzeni w tzw. „niewolę babilońską”. Od tej pory datujemy rozproszenie Żydów gdyż do Judei za zgodą Cyrusa Wielkiego w 538 r p.n.e powróciła tylko niewielka część wysiedlonych. Aż do 167 r. p.n.e. państwo żydowskie podlegało wielkim mocarstwom. Po powstaniu Machabeuszy Izrael rozwijał się niezależnie do momentu  popadnięcia w niewolę Rzymu. Po nieudanych powstaniach w I i II wieku n.e. Żydzi zostali zdziesiątkowani i od tego czasu większość z nich mieszkała poza Palestyną.
W Europie Żydzi mieszkali we wszystkich państwach ale byli sukcesywnie wyganiani jako wrogowie tworzących się państw narodowych. W połowie XVI wieku ocenia się, że około 80% Żydów mieszkało na ziemiach polskich. Po odkryciu Ameryki wielu z nich wyjechało szukając nowego miejsca do życia. Wyznając własną religię stali się wrogami opanowujących Europę ruchów nacjonalistycznych, które wyewoluowały do skrajności w postaci niemieckiego nazizmu.
W okresie tuż przed II wojną światową, a szczególnie w jej trakcie doszło do bezprecedensowej w historii ludzkości próby zgładzenia całego narodu z pobudek ideologicznych. Doszło do Shoah czyli zagłady większości Żydów europejskich. Po wojnie (w 1948 roku) doszło do powstania państwa Izrael. Obecnie mieszka tam 1/3 Żydów. Największe skupiska współczesnych Żydów znajdują się w USA, Rosji, Francji, Ukrainie i Wielkiej Brytanii.
 
Najważniejsze święta żydowskie:
W kalendarzu żydowskim rachuba latzaczyna się od dnia stworzenia świata, które wg ustaleń żydowskich autorytetów religijnych nastąpiło 7 października 3761 p.n.e., stąd np. w roku 2018 trwa żydowski rok 5778. Rok religijny rozpoczyna się wiosną 1 dnia miesiąca nisan (marzec/kwiecień).
 
Dniem świętym dla Żydów jest Szabat: –(hebr. szabas – odpoczywać), w judaizmie 7. dzień tygodnia (sobota), kultowy dzień odpoczynku trwający od piątkowego do sobotniego zachodu słońca; wg Biblii Szabat był dniem odpoczynku Boga po 6 dniach tworzenia świata; dla religijnych Żydów jest dniem świętym, dniem skupienia i moralnego odrodzenia, przeznaczonym na modlitwę i nabożeństwa, ale również na radość i zabawę. Szabat rozpoczyna się w piątek wieczorem i kończy w sobotę wieczorem.

Zwyczaje:
Wyznawców judaizmu obowiązuje całkowity zakaz pracy będącej przejawem panowania nad przyrodą, gdyż nawet Stwórca tego dnia odpoczywał. Prawo religijne wymienia 39 prac zabronionych, większość z nich to zajęcia związane z rolnictwem i pasterstwem, zmieniające przyrodę, np. orka, siew, strzyżenie owiec, ale także budowanie, rozpalanie ognia, pisanie. Aby nieumyślnie nie naruszyć zakazu pracy, nie wolno wykonywać czynności podobnych do zajęć zabronionych, takich jak drukowanie, rysowanie czy zapalanie i gaszenie światła elektrycznego. W celu uniknięcia niektórych zakazów (np. zakazu przenoszenia czy wynoszenia rzeczy poza dom), osiedla żydowskie otaczano drutem lub sznurkiem (eruw) – w ten symboliczny sposób tworzyły jedno “domostwo” obejmujące obszar całej dzielnicy czy nawet miasta. W wielu domach żydowskich zatrudniany był na okres szabatu nie-Żyd, szabes goj, który wykonywał niezbędne prace domowe. Przed nastaniem szabatu Żydzi udają się do mykwy, aby dokonać rytualnego oczyszczenia. Święto rozpoczyna się zapaleniem dwóch świec w piątek, tuż przed zachodem słońca. Symbolizują one boską światłość i duszę człowieka. Zapala je kobieta i odmawia nad nimi błogosławieństwo – jest to jej najważniejszy obowiązek religijny. Wierzono, że jego niewypełnienie grozi śmiercią w połogu. Mężczyźni witają szabat w synagodze. W bardzo religijnych rodzinach kobiety i dzieci czekają na nich w domu bądź spacerując na ulicy ubrane w odświętne stroje. Po powrocie mężczyzn do domu odbywa się uroczysta kolacja. Rozpoczyna ją Kidusz. Nikt w czasie szabatu nie powinien być głodny, dlatego w wielu domach goszczono ubogich bądź uczniów. Potrawy: Najpopularniejszymi daniami w Europie Wschodniej były śledzie i chała, a także ryba faszerowana, siekana wątróbka, cymes. Na sobotni obiad podawano czulent, jedzono także nadziewane szyjki kurze, kiszkę i kugel. W sobotę wieczorem spożywa się trzeci posiłek świąteczny, seuda szliszit (suda), i śpiewa pieśni żegnające szabat (zmirot). Chasydzi, wierząc, że Mesjasz nadejdzie w sobotę, przeciągali ostatnią ucztę i śpiewanie pieśni aż do nocy. Święto kończy uroczystość pożegnania szabatu – Hawdala [hebr. oddzielenie]. Oddziela ona czas świąteczny od powszedniego. Odmawia się błogosławieństwo nad światłem, winem i wonnymi ziołami. Zapala się dwie splecione świece symbolizujące świętość i powszedniość. W besaminkach zapala się zioła.
 
Chanuka:  w 2018 roku zaczyna się z zachodem słońca w sobotę, 2 grudnia, a kończy o zmroku w niedzielę, 10 grudnia, trwa 8 dni.
Geneza: W 169 p.n.e. Antioch IV z dynastii Seleucydów, wracając z Egiptu, zagarnął skarby Świątyni Jerozolimskiej tytułem zaległych danin. Wywołało to niepokoje, na które Antioch zareagował bezlitośnie – zajął Jerozolimę, kazał zburzyć jej mury, a świątynię zamienił w przybytek fenickiego kultu boga Baal-Szamina (którego Grecy nazywali Zeusem Olimpijskim) i któremu nakazał oddawanie czci. W 167 p.n.e. wydał też edykt zabraniający wszelkich żydowskich obrządków i zwyczajów. Posunięcia te spowodowały wieloletnią wojnę, której pierwszy etap zakończył się w grudniu 164 p.n.e. zdobyciem Jerozolimy przez przywódcę powstania, Judę Machabeusza. "Święto świateł" upamiętnia wydarzenie po rekonsekracji świątyni jerozolimskiej, kiedy to niewielka ilość czystej rytualnie oliwy paliła się przez osiem dni.
Rytuał zapalania świateł: Najważniejszym rytuałem święta jest zapalanie świateł: jednego pierwszego dnia święta, dwóch – drugiego itd. aż do ósmego, kiedy to zapalane jest osiem świateł (lamp oliwnych albo później – świec). Używany jest do tego charakterystyczny świecznik zwany chanukijąz dziewięcioma ramionami, z których jedno – szamasz (sługa) – spełnia rolę pomocniczą, gdyż to od niego zapala się pozostałe świece, w kolejności od prawej do lewej. Szamasz powinien być trochę oddalony od pozostałych świeczek lub znajdować się nieco powyżej nich. Świece zapalane są o zmierzchu lub w chwili pojawienia się pierwszych gwiazd na niebie (w przypadku stref podbiegunowych przyjmuje się czas Jerozolimy). Jeżeli chanukija stoi przy drzwiach, najpierw dostawiamy świeczki najbliżej drzwi.
Świece te zapala głowa domu (mężczyzna lub kobieta), przedtem wygłaszając błogosławieństwa.
Oprócz chanukii musi też palić się inne światło – nie należy bowiem wykorzystywać świecznika do czytania lub oświetlenia, a jedynie jako znak cudu. Aby rozgłosić wieść o cudzie, chanukiję należy postawić w drzwiach lub na oknie. W innym wariancie rytuału zapala się jedną świecę na każdego domownika.
Podczas Chanuki wolno pracować, chociaż kobietom zaleca się powstrzymywanie od pracy na czas palenia się świec (ok. pół godziny). Kobiety podczas Chanuki traktowane są szczególnie – na pamiątkę bohaterstwa Judyty, która podstępem wdarła się do Holofernesa, naczelnego dowódcy Asyryjczyków, oczarowała go, a kiedy spał pijany, odcięła jego głowę, ratując mieszkańców Izraela.
Potrawy i zwyczaje chanukowe: Religia nie nakazuje spożywania określonych posiłków, choć powstała tradycja osnuta wokół naleśników z serem, placków ziemniaczanych (latkes) i pączków nadziewanych konfiturami, dżemem lub marmoladą i posypanych cukrem pudrem (sufganijot) jako przygotowywanych na oliwie.
Dla niereligijnych Żydów Chanuka przybrała formę świeckiego święta, w którym na wzór Bożego Narodzenia, dzieciom daje się prezenty, w tym także słodycze. Ponadto podczas święta popularne są gry hazardowe - dorośli grają w karty, a dzieci w grę gdzie stawką są np. czekoladki lub cukierki.
W Izraelu święto to nabrało dodatkowo państwowego za sprawą silnie podkreślanego związku z powstaniem Machabeuszy.
 
Purim: Trwa jedną dobę od wieczora 28 lutego do wieczora 1 marca. Nazwa pochodzi od akad. „pur” – los, przeznaczenie; jid purym), Święto Losów (Losowania) – radosne święto żydowskie z połowy II wieku p.n.e. Święto upamiętnia biblijną historię opisaną w Księdze Estery, która prawdopodobnie miała miejsce w połowie V w. Święto obchodzone jest w ostatnią pełnię księżyca przed wiosenną równonocą. Purim jest jednym z dwóch świąt żydowskich (obok Chanuki) ustanowionych przez rabinów, a niewymienionych w Torze.
Geneza święta: Historia opowiada o czasach panowania króla Persów Kserksesa i jego żydowskiej żony i królowej Estery. Mardocheusz (Mordechaj) krewny Estery popadł w konflikt z Hamanem, najwyższym urzędnikiem w Persji. Powodem konfliktu był fakt, że Mardocheusz odmówił złożenia mu pokłonu jak inni dostojnicy. Wówczas Haman, postanowił zemścić się nie tylko na Mardocheuszu, ale i na wszystkich Żydach zamieszkujących kraj. Udało mu się wymóc na królu dekret dający mu prawo do wymordowania całego narodu. Nie mógł wykonać tego dekretu natychmiast gdyż los rzucony w świątyni wskazał na 13 lub 14 dzień miesiąca adar jako datę zagłady.
Estera chcąc ratować swój naród, udała się do męża i poprosiła o wydanie uczty na jej cześć. Kserkses, jako władca porywczy mógł rozgniewać się za to, że przyszła do niego bez polecenia i skazać ją na śmierć. Jednak król mimo złamania przez Esterę dworskich obyczajów przyjął ją łaskawie. Wydano ucztę, na której obecny był też Haman. Wtedy to Estera ujawniła, że przez intrygę tego człowieka jej naród musi zginąć. Na uczcie przedstawiła Hamana jako osobę, która nastaje na nią i jej lud, po czym zwróciła się do króla z prośbą o łaskę, a na samego Hamana padło królewskie oskarżenie o próbę gwałtu na królewskiej małżonce. W konsekwencji Haman został powieszony, dziesięciu jego synów spotkała śmierć, zaś w całej Persji Żydzi zabili 75 000 ludzi wiernych Hamanowi. Po śmierci Hamana jego stanowisko objął Mardocheusz. Powstanie święta opisuje biblijna Księga Estery–Megilat Ester.
Obchody święta: W przeddzień święta, 13 dnia miesiąca adar, (Adar w kalendarzu gregoriańskim przypada na luty-marzec) wyznawców obowiązuje trwający od wschodu do zachodu słońca post, zwany „Postem Estery”. Wieczorem tego dnia oraz podczas porannych modłów (szacharit) w dniu święta w synagogach odczytywana jest spisana na pergaminowym zwoju (Megilla) Księga Estery (hebr. Megillat Ester). Sam zwój bywa składany jak list, co ma stanowić nawiązanie do wiadomości rozsyłanych przez Esterę i Mardocheusza do współwyznawców. Megillat Ester może publicznie czytać każdy wyznawca z wyłączeniem kobiet, upośledzonych i nieletnich. Kobiety mają obowiązek wysłuchania Megilli. Gdy odczytywane jest imię Hamana, zebrani podnoszą wrzawę i kołaczą specjalnymi grzechotkami i kołatkami (jid. grager), zaś imiona dziesięciu synów Hamana są odczytywane jednym tchem, by podkreślić, że zginęli równocześnie.
14 dnia adar, w sam dzień święta, zakazane są post i publiczna żałoba. Do modlitwy „Osiemnaście błogosławieństw” (Szmone esrej) i modlitwy po posiłku dodaje się jeszcze Al ha-nissim (Za cuda).
Potrawy i zwyczaje:Po południu spożywany jest specjalny posiłek, podczas którego nadużywanie alkoholu (adlojada) jest traktowane jako micwa (religijny obowiązek), przez które podkreślana ma być radość z wywyższenia Mardocheusza i śmierci Hamana. Świętu towarzyszą tańce, maskarady i zabawy dla dzieci. W czasie świętowania podawane są trójkątne ciastka, zwane „hamantaszami”, dzieci dostają ciasteczka i „purimowe pieniądze” (jid. purim-gełt), urządzane są widowiska zwane „purimszpilami”. Do zwyczaju należy rozdawanie jałmużny ubogim i wzajemne obdarowywanie się purimowymi prezentami. Żydowski karnawał purimowy nie omija także jesziw, w których przebrani młodzieńcy „purimowi rabini” wygłaszają żartobliwe wykłady. Podczas święta urządzane są przedstawienia, bale przebierańców, parodie, konkursy piękności. Zasady świętowania opisane są w traktacie talmudycznym „Megilla”.
Święta lokalne: W niektórych kahałach ustanowiono specjalne obchody (tzw. Specjalny Purim) związane z jakimś ważnym wydarzeniem, które pozwoliło danej społeczności ocaleć. Kahał w Kownie obchodził siódmego dnia miesiąca adar szeni lokalny „Kowieński Purim”, który stanowił wspomnienie nadania społeczności w 1783 roku przez króla Stanisława Augusta Poniatowskiego praw, które uwolniły lokalnych Żydów od doświadczanych cierpień i nieszczęść.

Pascha (Pesach, Święto Przaśników):w 2018 roku trwa od wieczora 30 marca do wieczora 7 kwietnia. Jest wielkim świętem żydowskim, jednym z trzech świąt pielgrzymich, razem z Sukkot (Świętem Szałasów, Kuczki) oraz Szawuot (Świętem Tygodni). W czasie tych świąt, cała żydowska ludność pielgrzymowała do Świątyni w Jerozolimie. Święto zaczyna się dnia 15 miesiąca nisan (wypadającego zwykle w kwietniu), trwa siedem dni i upamiętnia wyzwolenie Żydów z niewoli egipskiej.

Geneza:Historia wyjścia z Egiptu opowiada, że Izraelici opuścili Egipt w pośpiechu i ciasto, które przygotowywali, nie miało czasu wyrosnąć, więc upiekli je jako macę, chleb bez zakwasu. Jedną z ważnych zasad tego święta jest powstrzymanie się od jedzenia zakwasu – wszelkich wyrobów przygotowanych z mąki, której pozwolono wyrosnąć, oraz artykułów zawierających mąkę. Zamiast chleba Żydzi jedzą macę.
Święto Pesach nazywane jest też Świętem Wolności, i ten jego aspekt jest podkreślany w modlitwach i rytuałach: wyjście z niewoli na wolność symbolizuje fizyczne i duchowe odkupienie oraz dążenie człowieka do wolności.
Kolejną nazwą Paschy jest Święto Wiosny, ponieważ Paschę obchodzi się na wiosnę.
Potrawy i zwyczaje: W wigilię święta rodziny gromadzą się przy uroczystym posiłku sederowym. Seder – Kolacja sederowa to długi świąteczny rytualny posiłek w pierwszy wieczór Paschy. Rodzina gromadzi się wokół świątecznego stołu sederowego (zasadą jest zapraszanie osób samotnych, nie mających rodzin, z którymi mogliby obchodzić święto), następuje czytanie Hagady, opowieści o wyjściu z Egiptu, oraz świąteczny posiłek. Hagada zawiera fragmenty z Biblii dotyczące wyjścia z Egiptu, fragmenty z Miszny (kompendium tradycji pierwotnie przekazywanych ustnie dotyczących żydowskiego prawa religijnego), komentarze i pieśni. Hagadę czyta się, aby przekazywać z pokolenia na pokolenie tradycje dotyczące Paschy. Wszystkie rytuały celebrowane w czasie wieczerzy sederowej mają symboliczne znaczenie, takie jak spożywanie macy i gorzkich ziół, wypijanie czterech kielichów wina, wspólne śpiewy, i oczywiście wielki posiłek. Pierwszy i ostatni dzień święta są dniami odpoczynku i w te dni zabroniona jest wszelka praca. W dni pośrednie, tzw. półświęto, zakaz pracy jest mniej ostry.
W czasie Pesach nie wolno jeść zakwasu (chamec) na pamiątkę macy, którą Izraelici jedli w czasie ucieczki z Egiptu. Zakaz obejmuje wszystkie rodzaje pieczywa i wypieków z ciasta mącznego, oraz makarony. Maca to płaski przaśny chleb, którego jedzenie w czasie uroczystej kolacji sederowej nie jest obowiązkowe, ale w większości żydowskich rodzin maca jest uznaną alternatywą pieczywa w całym okresie świątecznym.
W tygodniach poprzedzających Pesach, Żydzi tradycyjnie bardzo dokładnie sprzątają domy, aby usunąć wszelkie ślady zakwasu (hebr. Biur Chamec). Po zapadnięciu zmroku w wieczór poprzedzający początek Paschy, religijni Żydzi przeszukują wszystkie kąty domu ze świecą, aby przekonać się, że nie zostały żadne okruchy chamecu. Państwo Izrael, jako przedstawiciel żydowskiego społeczeństwa, zwyczajowo sprzedaje cały zakwas (chamec) w Izraelu nie-Żydowi za symboliczną cenę (i odkupuje z powrotem natychmiast po zakończeniu święta).
Aby zachęcić dzieci, żeby nie zasypiały w czasie wieczerzy sederowej, zwyczajowo chowa się specjalny kawałek macy, zwany afikomanem, gdzieś w domy, a dzieci próbują go znaleźć. Ten kto znajdzie Afikoman, dostaje zazwyczaj nagrodę.
Ciekawostką jest to, że piwo nie jest koszerne w czasie Paschy.
 
Szawuot- w roku 2018 zaczyna się z zachodem słońca 19 maja, a kończy o zmroku 21 maja (trwa dwa dni w diasporze, jeden w Izraelu).
Szawuot jest świętem nadania ludowi Izraela Tory (Matan Tora), która jest nie tylko świętą księgą judaizmu, ale także tekstem, który wydatnie wpłynął na historię ludzkości. Dlatego święto Szawuot nazywane jest Zman Matan Toratejnu (Czasem Nadania Naszej Tory). W Torze święto to określane jest aż na trzy różne sposoby: mianem Hag Hakacir – co oznacza Święto Zbiorów (dokładnie: „koniec żniw”), Jom Habikurim – Dniem Pierwszych Owoców i Hag Haszawuot– Świętem Tygodni. Jest ono drugim z trzech głównych świąt o rolniczym i historycznym charakterze (pozostałe dwa to Pesach i Sukot). Jednak w odróżnieniu od tych dwu świąt, data obchodzenia Szawuot nie jest wymieniona w Torze, ale jest powiązana z terminem obchodzenia Pesach. W drugi dzień Pesach rozpoczyna się „liczenie omeru”, które trwa czterdzieści dziewięć dni. Pięćdziesiątego dnia, a więc po upływie siedmiu tygodni (stąd nazwa „Święto Tygodni”) obchodzone jest święto Szawuot.
Geneza: Te czterdzieści dziewięć dni wędrówki po Wyjściu z Egiptu to czas, który był potrzebny, aby Żydzi mogli przygotować się do przyjęcia Tory i zaakceptowania jej przykazań.
Zwyczaje: W odróżnieniu od innych świąt, w Szawuot nie obowiązują specjalne micwot wynikające z Tory, ale tradycyjne sposoby obchodzenia świąt, polegające na powstrzymywaniu się od pracy, specjalnych modlitwach i studiowaniu Tory. Jednym ze zwyczajów jest jerek czyli dekorowanie domów i synagogi zielonymi gałęziami drzew. Według tradycji góra Synaj zazieleniła się i pokryła kwitnącymi kwiatami tuż przed wręczeniem Tory. (W tradycji chrześcijańskiej istnieje podobny zwyczaj w „Pięćdziesiątnicę” czyli „Zielone Świątki”).
 
Tisza be-Aw – zaczyna się o zach. słońca 21.07.2018 a kończy 22.07. po zmroku.
Jest to święto jednodniowe, przypadające 9 dnia miesiąca Aw (takie jest znaczenie jego nazwy),
Geneza:święto upamiętnia zniszczenie Pierwszej Świątyni przez Babilończyków w 586 roku p.n.e. oraz Drugiej Świątyni przez Rzymian w 70 roku n.e. Także tego dnia Żydzi zostali wypędzeni z Anglii w roku 1290 i z Hiszpanii w roku 1492. W okresie Holocaustu Niemcy z premedytacją wybierali ten dzień na przeprowadzenie szczególnie brutalnych akcji w gettach.
Zwyczaje:Aby upamiętnić zniszczenie Świątyń, rabini ustanowili dzień Tisza be-Aw dniem pełnego postu. Dotyczy on zarówno jedzenia jak i picia, zabroniona jest kąpiel, noszenie skórzanego obuwia, używanie kosmetyków, stosunki seksualne. Podobnie jak w Jom Kipur, kobiety w ciąży, karmiące matki i poważnie chorzy są zwolnieni z postu wówczas, gdy ich zdrowie byłoby narażone przez jego przestrzeganie. Jednak, w odróżnieniu od Jom Kipur, w dzień Tisza be-Aw wolno pracować i wolno palić papierosy. Zwyczajowo do południa unika się prac, które nadmiernie rozpraszają skupienie charakterystyczne dla tego dnia. Mimo że post kończy się po mniej więcej dwudziestu czterech godzinach, wraz z zapadnięciem nocy, zakazane jest spożywanie mięsa i picie wina aż do południa następnego dnia, ponieważ – według tradycji – Świątynia płonęła przez całą noc 10 dnia miesiąca aw.
W wieczór rozpoczynający Tisza be-Aw odczytuje się w synagodze Treny, powstałe po zniszczeniu Pierwszej Świątyni. Tekst ten przedstawia nie tylko zniszczenie Judei, ale także destrukcję moralną: opisuje przypadki kanibalizmu – matki w oblężonej przez Babilończyków Jerozolimie chcą przeżyć, żywiły się zwłokami własnych dzieci. Podczas porannej modlitwy mężczyźni nie zakładają tefilin (2 czarne pudełka wykonane z jednago kawałka skóry zawierające cztery ręcznie przepisane ustępy Tory zakłądane na czas modlitw). Uważane jest to za zbyt radosną czynność, aby sobie na nią pozwalać w to najsmutniejsze z żydowskich świąt. Jest to również dzień, gdy ludzie w synagodze nie siadają na krzesłach, ale jak żałobnicy na podłodze lub bardzo niskich stołkach. I także jak żałobnicy nie pozdrawiają się nawzajem.
Główny powód żałoby w Tisza be-Aw – brak Świątyni – jest wciąż aktualny. Od roku 691 n.e. w miejscu, gdzie stała Świątynia, znajduje się meczet. Dla wielu Żydów fakt ten wyklucza możliwość, aby Świątynia pojawiła się tam kiedykolwiek ponownie. Istnieje tylko jedno skojarzenie związane z tym dniem, które przynosi nadzieję: według odwiecznej tradycji właśnie w dzień Tisza be-Aw narodzi się Mesjasz.
Rosz ha-Szana – zaczyna się wieczorem 9. i trwa do wieczora 11 września 2018.
Rosz Haszana, Nowy Rok, Święto Trąbek – pierwszy dzień kalendarza żydowskiego. Upamiętnia stworzenie świata i przypomina o sądzie Bożym. Święto to trwa dwa dni w Izraelu i diasporze i otwiera okres pokuty – Jamim Noraim, trwający do święta Jom Kippur. W tym dniu naród żydowski staje ze skruchą przed Bogiem, oczekując przebaczenia i miłosierdzia, podczas gdy Szatan przedstawia dowody grzechów Izraela. W tym czasie Bóg otwiera księgi, w których zapisane są wszystkie czyny człowieka, by wydać na niego wyrok. Dlatego składa się napotkanym osobom życzenia: "Abyście byli zapisani na dobry rok".
Zwyczaje: Podczas świąt żydzi odmawiają dodatkowe modlitwy Musaf, dmie się kilkakrotnie w szofar (róg) – stąd niewłaściwa nazwa Święto Trąbek. W niektórych środowiskach obchodzony jest obrządek taszlich – symboliczne strząsanie do wody swoich grzechów.
Potrawy: pokarmy świąteczne to: głowa ryby, owcy lub innego zwierzęcia, chleb i jabłko zanurzone w miodzie. Podczas święta nie wolno wykonywać codziennych prac, natomiast synagogi odwiedzają nawet ci wyznawcy judaizmu, którzy na co dzień są dość obojętni religijnie.
 
Jom Kipur- Jednodniowe święto zaczyna się w tym roku (5778)wieczorem 18 września. (pełna nazwa: Jom ha-Kippurim, Święto Pojednania lub Dzień Przebłagania) zaczyna się wraz z dziesiątym dniem miesiąca tiszri. Poprzedza go Erew Jom Kipur - dzień przeznaczony na ostateczną analizę swojego postępowania w minionym roku.
Ostatni posiłek (seuda hamafesket) w dzień poprzedzający Jom Kipur musi zakończyć się przed zachodem słońca. Od tego momentu (mniej więcej na godzinę przed zachodem) rozpoczyna się post Jom Kipur, który trwa do pojawienia się na niebie pierwszych gwiazd następnej nocy.
Wszystkie czynności, które są zabronione w Szabat, są zakazane również w Jom Kipur. Dodatkowo całkowity post wymaga zrezygnowania z jedzenia jakichkolwiek pokarmów i picia. Nie wolno płukać ust i myć zębów. Nie można się myć (wyłącznie palce). Nie wolno smarować ciała żadnymi substancjami. Nie wolno również nosić obuwia, którego nawet fragment jest wykonany ze skóry. Zakazane jest wreszcie współżycie seksualne w jakiejkolwiek formie.
Zakazy te ulegają unieważnieniu wobec zagrożenia ludzkiego życia i dotyczą ludzi dorosłych (tzn. od wieku stania się bar i bat micwa; tylko w ograniczonej formie - dzieci powyżej 9 lat).
Jest to dzień szczęśliwy, ponieważ dokonuje się wybaczenie grzechów. W Jom Kipur nie zostają jednak przebaczone grzechy, które popełnione zostały wobec innego człowieka, chyba że on sam udzielił przebaczenia. Dlatego wybaczenie to należy koniecznie uzyskać wcześniej.
Zwyczaje:Jom Kipur to dzień najdłużej trwających modlitw w synagodze. Pierwsza modlitwa zaczyna się jeszcze przed zachodem słońca. Jest to Kol nidrei. Dlatego ta noc nazywa się Noc Kol nidrei. Kol nidrej(wszystkie przysięgi) to oświadczenie, składane zbiorowo, w którym znajduje się prośba o unieważnienie przysiąg, jakie nie zostaną dotrzymane w nadchodzącym roku. Oczywiście nie chodzi w niej o przyrzeczenia i przysięgi wobec ludzi, ale wobec Boga i to w sprawach dotyczących wyłącznie nas samych. Ostatnią modlitwą, którą należy odmawiać, gdy słońce znajduje się na wysokości wierzchołków drzew jest Neila(zamykanie). To prośba o pomyślny wyrok od Boga, w momencie, gdy zamykane są bramy niebios. Na zakończenie rozbrzmiewa pojedynczy, długi dźwięk szofaru.
W ogólnym, powszechnym rozumieniu dzień Jom Kipur uważany jest jednak często za dzień skupienia, lęku, umartwienia, a nawet cierpienia. „Udręczanie dusz” oznacza właśnie całkowity post. Ale, wbrew pozorom, nie oznacza to udręczania ciała. Chodzi tu o co innego. Na koniec Jom Kipur każdy bowiem ma szanse na głębokie, wręcz dojmujące poczucie "pogodzenie się" z ludźmi i z Bogiem.
 
Sukkot w 2018 roku przypada na okres od wieczora 23 września do wieczora 30 września.
W Polsce nazywane Świętem Szałasów(Namiotów), zwane też Kuczki. Jest to święto rozpoczynające się pięć dni po święcie Jom Kippur, a dwa tygodnie po rozpoczęciu roku.
Geneza: Święto należy do świąt radosnych i upamiętnia mieszkanie w szałasach i namiotach (hebr. Sukka- szałas, kuczka) podczas ucieczki Izraelitów z Egiptu i wędrówki do Kanaanu.
Zwyczaje: W starożytności święto było związane ze żniwami. Przez siedem dni święta ortodoksyjni żydzi mieszkają poza domem w budach pod gołym niebem – w Izraelu często budowanych na balkonach. Podczas święta recytuje się psalmy i wykonuje się obrzęd kołysania bukietami splecionymi z gałązek palmy (lulaw), trzech gałązek mirtu (hadasa), dwóch gałązek wierzby (arawa) trzymanymi w prawej ręce i owocami etrogu (cytron) w lewej. Kołysanie wykonuje się na cztery strony świata oraz w górę i w dół na znak czci dla Stwórcy tych darów. Następnie ludzie udają się na codzienną procesję, którym towarzyszą modły o dobre plony. Procesja dnia siódmego była najdłuższa i nazywano ją Hoszanna Raba, a tłum uroczyście obchodził synagogę siedem razy.
Inną ceremonią jest obrzęd czerpania wody w dzień Szmini Aceret, będący kulminacją święta. Sukkot trwa siedem dni, a święto zamyka dzień ósmy tzw. Simchat Tora(„Radość Tory”), w którym obnoszone są w radosnej procesji zwoje Tory siedmiokrotnie wokół świątyni. Ten dzień jest tak radosnym dniem, że jako jedyny czas w roku nawet dzieci otrzymują możliwość dotknięcia świętych zwojów pisanych świętymi literami (które dozwolone są jedynie kapłanom).
W święto Szałasów rozpoczyna się druga sesja Knesetu.
 

 

 BART

Napisz komentarz (0 Komentarzy)

Inwestycje to jest to ….

                 Kadencja 2006-2010 w skarżyskim samorządzie zapowiadała się jako czas inwestowania, rozwoju miasta i zgodnego działania głównych sił politycznych, przynajmniej w kwestii polityki rozwojowej, w tym pozyskiwania środków unijnych.
Jak już wspomniałem, w styczniu 2007r. a był to drugi miesiąc pracy naszych radnych i prezydenta, został przedstawiony wielki zakres inwestycji miejskich, które wskazywano jako ważne i spełniające warunki zewnętrznego wsparcia finansowego. Tu, dla rzetelności przekazu, trzeba podkreślić, iż plan inwestycyjny nie powstał z początkiem ówczesnej kadencji – był tworzony od lat w Urzędzie Miasta na podstawie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, planów gospodarczych, infrastrukturalnych oraz różnych strategii i koncepcji rozwojowych. W perspektywie pozyskiwania środków unijnych od 2004 roku zamierzenia inwestycyjne są formalizowane w planach rozwoju lokalnego. W tym zakresie, na kadencję 2006-2010 i dalej obowiązywała uchwała Rady Miasta XLIII/71/2006 z 23 października 2006r. w sprawie uchwalenia zaktualizowanego  Planu Rozwoju Lokalnego Miasta Skarżyska-Kamiennej na lata 2007-2013. Jak napisano w uzasadnieniu „ Plan … zawiera katalog zadań inwestycyjnych ważnych z punktu widzenia dalszego rozwoju miasta i stwarza możliwość pozyskiwania środków na ich realizację z Unii Europejskiej. Plan … jest dokumentem programowym, który integruje potrzeby społeczności lokalnej w zakresie ładu ekologicznego, społecznego, gospodarczego, kulturalnego i infrastrukturalnego. W swoich ustaleniach bazuje na dokumentach i programach planistycznych będących podstawą polityki regionalnej na poziomie województwa, powiatu i gminy”.
              Postanowiono realizować ten plan. Koalicja rządząca – radni prezydenta oraz klubów „Tu mieszkam” i „Prawa i Sprawiedliwości” (14 radnych) zgodnie uznali, że w kontekście unijnego dofinansowania należy realizować „maksymalny” program inwestycyjny tzn. dla zgromadzenia wkładu własnego zakładano zadłużenie gminy do dopuszczalnych wówczas 60% dochodów własnych. (środki własne w budżecie + zadłużenie jako wkład własny oraz środki unijne jako źródła finansowania inwestycji). Ta strategia znana była wszystkim radnym, również z Platformy Obywatelskiej i Lewicy i nic nie wskazywało, że może być problematyczna ani tym bardziej nieakceptowalna. Na wspomnianej już sesji w styczniu 2007r. radny Tarasiński podkreślał, że „rada miasta musi mieć w odpowiednim czasie przygotowaną koncepcję” i deklarował „ że śledzi kwestie związane z możliwościami pozyskiwania środków unijnych”. Natomiast radna Karpińska wnioskowała o zapis w planach pracy rady miasta - „przyjmowanie informacji prezydenta miasta na temat realizacji oraz przygotowaniu wniosków z unijnych programów pomocowych”. Za tym wnioskiem głosowało 21 radnych czyli wszyscy obecni na sali. W maj 2007 roku radni przyjęli jednogłośnie uchwałę w sprawie poparcia starań prezydenta miasta o ubieganie się o dofinansowanie projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007-2013 (tekst patrz niżej). Wkrótce ruszyły inwestycje i Skarżysko zaczęło stawać się innym miastem, co powszechnie dostrzegali mieszkańcy, odwiedzający nas goście a także radni, główni  mocodawcy tych zmian. Na sesji w czerwcu 2007r. M. Okła-Drewnowicz, wówczas radna sejmiku, tak mówiła: „nasza gmina złożyła kilkanaście projektów na dofinansowanie działań inwestycyjnych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego. Zaczyna się postrzegać nasze miasto jako aktywne i zaangażowane. Miło było słuchać na ostatniej sesji sejmiku, że Skarżysko jest w czołówce chętnych po pieniądze unijne”.
                Z każdym rokiem inwestycji przybywało. Jeśli pojawiały się drobne rozbieżności to dotyczyły nie realizacji a wysokości dotacji zewnętrznej. Tak było w przypadku lodowiska czy sceny letniej. Radny Tarasiński: „należy się zastanowić, czy lodowisko ma być całoroczne czy sezonowe, jak również czy obiekt ma być przeszklony”. Pozytywnie o wybudowanych obiektach sportowych mówili: radna Karpińska „budowa orlików była inwestycją trafioną” czy radny Ciok „młodzież powinna się cieszyć z obiektów sportowych już powstałych”.  Nawet radny Krönig raczył stwierdzić, że „miasto nasze pięknieje i nie żyje się w Skarżysku źle”.
W listopadzie 2010r. na ostatniej sesji kadencji 2006-2010 poseł na Sejm RP Andrzej Bętkowski stwierdził, że jest „dumny z tego co się dzieje w Skarżysku”.
             Ten klimat sprawił, że przed wyborami samorządowymi w 2010r. wielu kandydatów postanowiło ubiegać się o fotel prezydenta miasta. To zrozumiałe, bo któż by nie chciał kierować miastem, które pięknieje, wyróżnia się wysokim poziomem inwestycji i zmienia się na korzyść w przysłowiowych oczach...   cdn

                                                                                                                   Jan Janiec










           

Napisz komentarz (19 Komentarzy)

Początki …

 

W kampanii wyborczej do samorządu w roku 2006 wszystkie komitety ubiegające się o mandaty w radzie miasta deklarowały pozyskiwanie funduszy unijnych jako główne zadanie do realizacji przez przyszłych samorządowców. W unijnych dotacjach widziano szansę na przyspieszenie rozwoju miasta poprzez finansowanie potrzebnych inwestycji komunalnychi budowę nowoczesnej organizacji gminnej sfery. Z perspektywy  czasu można stwierdzić, że wśród kandydatów do samorządu dominowało wówczas przekonanie, że dotacje są i trafią do naszego miasta, natomiast mniej uwagi zwracano na kwestie wymagań stawianych gminie, by finansowanie rozwoju przy unijnym wsparciu było optymalne.

I w takiej kondycji w grudniu 2006r. ukonstytuowana Rada Miasta rozpoczęła pracę. 23 radnych utworzyło kluby radnych:

-PO-Razem (5 radnych) – B. Ciok, J. Robakowska, A. Kazanowski, P. Krupa, L. Langer

-SLD – (4 radnych) – H. Karpińska, W. Mazur, J. Pisarczyk, J. Tarasiński

-PIS – (5 radnych) – A. Dąbrowski, H. Piętak, J. Stopa, St. Szymonik, R. Bodo

-Tu mieszkam (5 radnych) – K. Górnaś-Salata, K. Krönig, M. Sadza, A. Zbrożek, M. Miernik

-nie tworzący klubu „radni Wojcieszka” (4 radnych) – J. Maćkowiak, Z. Ślusarczyk, W. Urbaczka, A. Walkowiak

Niestety, w radzie nie powstała „wielka koalicja” gotowa zgodnie realizować wielki plan rozwoju miasta przy udziale pozyskiwanych środków unijnych. Na rzecz prowadzenia takiej polityki miejskiej prezydent Wojcieszek otrzymał wsparcie tylko od  klubu „Tu mieszkam” i razem z radnymi Prawa i Sprawiedliwości i swoim zapleczem mógł dysponować 14 głosami w radzie miasta. Była to większość, co oczywiście miało kluczowe znaczenie, bowiem sam prezydent nie może realizować własnych koncepcji inwestycyjnych i dysponować według swojego uznania środkami finansowymi miasta. Zawsze musi mieć zgodę rady! Prezydent realizuje to, co rada postanowi w uchwale budżetowej i uchwałach prognozujących inwestycje na wiele lat naprzód, a także potrzebuje zgody rady na zaciąganie wszelkich zobowiązań finansowych dla pokrycia wydatków budżetowych.

W kadencji 2006-2010 udało się utrzymać tę większość, aczkolwiek nie przez cały czas i nie w każdej sprawie. Z pewnością, zgodnie myślano o inwestycjach i środkach zewnętrznych, które należało pozyskać, natomiast znacznie trudniej było o zbieżność myślenia o dochodach, jakie gmina mogła i powinna osiągać.

Ale po kolei. W grudniu 2006r. radni koalicji objęli funkcje w radzie miasta – jej przewodniczącym został Jan Maćkowiak, a zastępcą prezydenta Zdzisław Kobierski. Prace ruszyły energicznie. Na sesji w styczniu 2007r. prezydent Wojcieszek informował radnych o pracach związanych z aplikowaniem o środki unijne. Radny Mazur dopytywał o szczegóły, podobnie jak radny Tarasiński, który jednocześnie zdeklarował, że „ jako zadanie wyznaczył sobie dopilnowanie aby miasto pozyskało jak najwięcej środków unijnych”. Można się było cieszyć, że radni spoza koalicji  też identyfikują się z programem działań koalicji. Szczegóły, w imieniu prezydenta przedstawił radnym  jego zastępca – Zdzisław Kobierski. „Poinformował, że projekt „ Budowa i modernizacja kanalizacji sanitarnej w Skarżysku-Kamiennej i Skarżysku-Kościelnym” uzyskał w przetargu wybór Konsorcjum spółek krakowskich, które za kwotę 50 tys. euro wykonają właściwy projekt adresowany prosto do Brukseli. Dwa kolejne wnioski dotyczą rewitalizacji terenów poprzemysłowych w Skarżysku-Kamiennej. Zadania w ramach projektu obejmują roboty rozbiórkowe z utylizacją gruzu obiektów byłego zakładu Mesko Z-3. Budowa ulic na terenie zakładu  Mesko Z-3. Rekultywacja zakładu Benzyl na osiedlu Dolna Kamienna. Przebudowa ulic Fabrycznej i Chemicznej. Wartość projektu ok. 60.578.973,78 zł. Kolejny wniosek to rewitalizacja osiedli Rejów i Zachodnie w Skarżysku-Kamiennej. W ramach projektu będą wykonane zadania w zakresie przebudowy ulic Spokojnej, Wiklinowej, Struga, Prosta, Staffa, Sportowa. Budowa dwóch ulic wzdłuż zbiornika Rejów, budowa dwóch plaż po obu stronach zbiornika Rejów, z infrastrukturą, budowa zjeżdżalni wodnej i placu zabaw dla dzieci oraz parkingów zielonych. Budowa ścieżki rowerowej i szlaku do jazdy konnej wraz z uporządkowaniem zieleni towarzyszącej. Następnie Zastępca Prezydenta Zdzisław Kobierski poinformował, że kolejny wniosek będzie obejmował wykonanie prac termomodernizacyjnych w budynkach użyteczności publicznej MCK, Szkoła Podstawowa Nr 13 wraz z przyległym przedszkolem. Wniosek zgłoszono do Norweskiego Mechanizmu Finansowego... Ostatnia inicjatywa to przebudowa placu przed dworcem PKP oraz centrum Skarżyska.” (protokół VI sesji Rady Miasta  z dnia 26 stycznia 2007r.).

 cdn...

                                                                                                                             Jan Janiec

Napisz komentarz (3 Komentarze)

Dlaczego miasto jest zadłużone?

Kwestie związane z zadłużeniem naszego miasta jeszcze długo będą tematem do dyskusji, sporów i polemik. Nic w tym dziwnego, bowiem spłata zadłużenia zajmie nam jeszcze jakiś czas, a jak długi – to zależy od mądrości i determinacji w działaniach kolejnych ekip władzy.
Zatem dyskutujmy, ale starajmy się uznawać fakty, a przede wszystkim nie wprowadzajmy nikogo w błędne myślenie.
Dziś powinno być poza dyskusją, że dług powstał w efekcie finansowania wielkiego programu inwestycji miejskich, które były albo bardzo pilne – jak stan dróg, czy obiektów użyteczności publicznej; albo od dawna oczekiwane – jak hala sportowa, lodowisko, czy kompleksy boisk sportowych. Również powinno być wiadomym, że program inwestycji
nie narodził się w kadencjach 2006-2014, był dużo starszy, a jego elementy pojawiały się
od dziesiątków lat w rozmaitych planach rozwoju miasta i były przedmiotem przygotowań
w instytucjach lokalnych i samorządowych. Inwestycje i w efekcie poprawa warunków życia mieszkańców były oczekiwane przez skarżyszczan i w miarę możliwości finansowych realizowane.
Po wejściu Polski do UE otworzyła się wielka szansa na przyspieszenie inwestycji dzięki wsparciu ze środków wspólnotowych. Dlatego w październiku 2006 roku rządzący wówczas Prezydent Mazur i SLD przedłożyli, a Rada Miasta przyjęła uchwałę w/s przyjęcia Planu Rozwoju Lokalnego (PRL) i w/s Lokalnego Programu Rewitalizacji (LPR). PRL i LPR preliminowały działania inwestycyjne (na setki mln zł) na terenie miasta w perspektywie lat 2007-2013.
W latach 2007-2014 zrealizowano dużą część z planowanych tam inwestycji. Między innymi 60 mln zł wydano na budowę i remonty dróg, 30 mln zł na rozbudowę i modernizację MCK
i MOB, 25 mln zł na halę sportową, lodowisko i 5 boisk wielofunkcyjnych, a za 25 mln zł przygotowano ( w tym rekultywowano) tereny pod inwestycje dla podmiotów gospodarczych, budowę Inkubatora Technologicznego oraz wykup i modernizację ulic Mościckiego
i Asfaltowej – kluczowych dla podniesienia atrakcyjności inwestycyjnej 120 ha terenów przemysłowych na dawnych placach Z-1 i Z-3 Zakładów Mesko. To przykłady działań najbardziej spektakularnych. W sumie wykonano inwestycje za 210 mln zł przy czym aż 75 mln zł to unijne dotacje. Niestety, z własnych środków mogliśmy wygospodarować tylko 35 mln zł i dlatego pozostałe 100 mln zł stanowi dług miasta.
Fakt, dług jest, ale coś za coś… Wykonaliśmy inwestycje, które już teraz służą mieszkańcom i nie trzeba latami na nie czekać. Czy takie wydatki można nazwać nierozsądnymi? Czy inwestowanie w sferę miejską to złe decyzje nieodpowiednich ludzi? Tak postępuje wiele gmin. Kielce uchwaliły kolejny budżet z deficytem bo dla nich „priorytetem są inwestycje szczególnie z unijnym dofinansowaniem”. Ich zadłużenie na koniec 2016 roku wyniesie blisko 0,9 mld zł. Przy dochodach nieco ponad 1,3 mld jest relatywnie dużo wyższe niż nasze. Nie płaczą, tylko tak się organizują, by móc spłacać zadłużenie. A u nas…?
Za tydzień – „Zadłużenie mogło być niższe” czyli c.d.n.

Jan Janiec  

Napisz komentarz (22 Komentarzy)

Ostatnie komentarze

  • Bulwers powiedział(a) Więcej
    Co za popaprane miasto! Ktoś chyba nie wie co robić z pieniędzmi. Proponuje "symbolicznie" wbić łopaty w remont... 3 godzin temu
  • Mincca powiedział(a) Więcej
    Bardzo dobra informacja przede wszystkim dla uczniów obu szkół. Gratuluję władzom powiatu 3 godzin temu
  • Mundek powiedział(a) Więcej
    Co ty kobieto pitolisz? Jakie utarte slogany?! To była rzeczywistość. Córka przyniosła do domu pensję w 2... 4 godzin temu


Komentarze pozostają własnością ich twórców - redakcja TSK24.pl nie bierze za nie odpowiedzialności. Nick nie jest zastrzeżony dla jednego użytkownika.
Serwis nie ma obowiązku publikacji nadesłanych materiałów. Materiały nie zamawiane przez Serwis Informacyjny TSK24.pl nie podlegają zwrotowi. Autorzy materiałów publikowanych w serwisie wyrażając zgodę na ich publikację przenoszą jednocześnie prawa do nich na rzecz Serwisu Informacyjnego TSK24.pl. Serwis zastrzega sobie również prawo do wykorzystywania zamieszczanych materiałów w celach promocyjnych i reklamowych na wszelkich polach ekspozycji.
Wszystkie Prawa Zastrzeżone - Żadna część jak i całość materiałów zawartych w portalu TSK24.pl nie może być powielana i rozpowszechniania lub dalej rozpowszechniana w jakiejkolwiek formie i w jakikolwiek sposób (w tym także elektroniczny lub mechaniczny lub inny albo na wszelkich polach eksploatacji) włącznie z kopiowaniem, szeroko pojętą digitalizacją, fotokopiowaniem lub kopiowaniem, w tym także zamieszczaniem w Internecie.
Wszelkie wyżej wymienione postępowanie bez pisemnej zgody wydawcy - PPHU MPC-TECH ZABRONIONE!