W piątkowe popołudniew Zespole Placówek Oświatowych odbył się wyjątkowy świąteczny musical „Święta u Elfów”, którego akcja rozgrywała się w niezwykłym domu przy ulicy Reniferowej 13.Tego dnia szkolna sala zamieniła się w tętniący życiem dom – pełen światła, muzyki, śmiechu i wzruszeń – w którym widzowie mogli odnaleźć własne rodzinne doświadczenia. Wśród licznie przybyłych gości znaleźli się: Prezydent Miasta Skarżyska-Kamiennej Bogucki Arkadiusz, Wiceprzewodnicząca Rady Miasta Ewa Warszawa, Naczelnik Wydziału Edukacji Robert Wójcik, Przewodnicząca Rady Osiedla Bór Wiesława Łapaj, a także nauczyciele związani z historią szkoły, rodzice i dziadkowie młodych artystów.

Spektakl miał formę prawdziwego musicalu, łączącego grę aktorską, taniec oraz
aż 11 piosenek, które prowadziły widzów przez kolejne sceny opowieści. Dynamiczne układy taneczne przeplatały się z dialogami pełnymi humoru i refleksji, a muzyka nadawała rytm historii opowiadającej o współczesnych Świętach – pełnych pośpiechu, ekranów i codziennego chaosu, ale też bliskości, nadziei i potrzeby bycia razem. Na scenie zaprezentowali się uczniowie klas I–VIII, zachwycając naturalnością, energią i ogromnym zaangażowaniem.
„Święta u Elfów” opowiadały o domu, w którym spotykają się głośne ciotki, energiczne wnuki, dominująca babcia i uległy dziadek – zwyczajna, trochę chaotyczna, ale bardzo prawdziwa rodzina. Właśnie w takim domowym chaosie bohaterowie zatrzymują się na chwilę i przypominają sobie, po co naprawdę są Święta. Odkrywają, że Święta mają niezwykłą moc: potrafią uleczyć to, co przez cały rok się popsuło. To dom nieidealny, nieinstagramowy, ale prawdziwy – wypełniony zapachem barszczu i cynamonu, gwarą rozmów, wspomnieniami-
dokładnie taki, jaki każdy z nas zna z przedświątecznych przygotowań. Przedstawienie poruszało tematy bliskie współczesności: pośpiech, zagubienie w świecie ekranów, drobne rodzinne napięcia. Jednocześnie z humorem i delikatnością prowadziło widzów ku temu, co w Świętach najważniejsze – bliskości, rozmowie, przebaczeniu i uważności na drugiego człowieka. Pokazywało, że nawet w chaosie przygotowań i niedoskonałości codzienności mogą rodzić się najpiękniejsze chwile.
Na szczególne podkreślenie zasługują fantastyczne kreacje aktorskie dzieci, które z ogromną swobodą i wyczuciem sceny stworzyły barwne, zapadające w pamięć postacie. Prawdziwym sercem spektaklu była genialna rola babci – charyzmatycznej, stanowczej i pełnej temperamentu gospodyni domu, która z humorem ogarniała świąteczny chaos, zarządzała pierogami i barszczem, a błyskotliwymi komentarzami potrafiła rozbawić publiczność do łez, by za chwilę wzruszyć ją prostą, mądrą refleksją o rodzinie, bliskości i tym, co w Świętach naprawdę najważniejsze.
Ciotki i wujkowiezachwycali humorem, wyrazistymi charakterami, temperamentem
i doskonałym wyczuciem komizmu sytuacyjnego, a wnuki – pełne pytań, emocji i zagubione między TikTokiem, telefonem a choinką – wnosiły na scenę autentyczność, energię, świeżość i bardzo współczesny kontekst. Dzięki nim scena tętniła życiem, śmiechem i prawdą codziennych, rodzinnych relacji. Dzieci stworzyły prawdziwą, ciepłą atmosferę domu,
w którym bycie razem – bez udawania – staje się największą wartością.
Wyjątkowym elementem musicalu był udział rodziców, którzy odważyli się wyjść poza rolę widzów. Wspólnie z dziećmi pojawili się na scenie, śpiewali, grali i współtworzyli spektakl, stając się jego integralną częścią. Równie ważna była ich praca poza światłami reflektorów – zaangażowanie w przygotowanie dekoracji i przestrzeni scenicznej, które wprowadziły ciepły, świąteczny klimat. To międzypokoleniowe zaangażowanie podkreśliło wyjątkowy, wspólnotowy charakter musicalu i zostało przyjęte przez publiczność z ogromnym entuzjazmem.
Całość dopełniła starannie przygotowana oprawa sceniczna, która pozwoliła widzom na chwilę zatrzymać się i zanurzyć w świątecznym klimacie. Musical był jednocześnie zabawny
i wzruszający – lekki w formie, a głęboki w przesłaniu. Była to oryginalna, współczesna opowieść, stworzona z myślą o dzieciach, rodzinach i lokalnej społeczności – opowieść
o Świętach, które nie są perfekcyjne, ale prawdziwe. Widzowie wychodzili z poczuciem,
że uczestniczyli w czymś więcej niż szkolnym wydarzeniu – w spotkaniu, które przypomina, że Święta nie dzieją się „idealnie”, ale prawdziwie.
Po spektaklu uczestnicy wydarzenia spotkali się przy wspólnym wigilijnym poczęstunku, przygotowanym dzięki zaangażowaniu Rady Rodziców oraz Grona Pedagogicznego. Był to czas rozmów i składania świątecznych życzeń, sprzyjający nawiązywaniu relacji i integracji międzypokoleniowej, umacnianiu więzi między szkołą a jej otoczeniem, a jednocześnie naturalne dopełnienie wieczoru, który sprzyjał bliskości i wzajemnej życzliwości.
Na zakończenie warto podkreślić, że spektakl powstał na podstawie autorskiego scenariusza, napisanego i wyreżyserowanego przez p. Ewę Kopeć we współpracy z p. Ewą Adamczyk,
p. Agnieszką Pakułą, p. Katarzyną Dulębą, p. Grażyną Barszczyk, p. Martyną Dudek oraz p. Anną Adamską.
To był wieczór, w którym scena stała się domem, a widzowie – jego częścią.